چرایی و چگونگی تغییر مسائل سیاستی: مطالعه موردی ایران و بحران پناهندگی

این پژوهش فرآیند تغییر رویکرد به مسائل سیاستی و شناسایی عوامل و سازوکارهای تاثیرگذار بر آن را بررسی کرده است. این کار با استفاده از روش های کیفی و مطالعه موردی و بهره گیری از نظریه های تغییر سیاستی هال، نهادگرایی و تحلیل گفتمان، عوامل محرک تغییر سیاستی در بحران پناهندگی ایران تحلیل شده است. داده ها از طریق تحلیل اسناد و گزارش های بین المللی جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که تغییر مسائل سیاستی تحت تاثیر عواملی مانند بحران های جهانی، پیشرفت های فناوری، تغییرات اجتماعی و فشارهای بین المللی رخ می دهد. بحران پناهندگی در ایران به تغییرات اساسی در سیاست های مهاجرتی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی منجر شده است. این تغییرات با چالش هایی مانند مقاومت ذینفعان و محدودیت های منابعی مواجه بوده اند، اما فرصت هایی برای بهبود کارایی سیاست ها نیز ایجاد کرده اند. این مقاله با ارائه چارچوبی یکپارچه برای تحلیل تغییر مسائل سیاستی و تلفیق نظریه های مختلف، به درک بهتر پویایی های تغییر در سیاست گذاری کمک می کند. مطالعه موردی بحران پناهندگی در ایران، بینش های ارزشمندی درباره تعامل عوامل مختلف در شکل دهی به تغییر سیاستی ارائه می دهد. تغییر مسائل سیاستی پدیده ای پیچیده و چندوجهی است که نیازمند درک عمیق از تعامل عوامل مختلف و مکانیسم های تغییر است

کلیدواژه ها:

شیفت سیاستی ، سیاست گذاری ، تغییر پارادایم ، نهادگرایی ، تحلیل گفتمان