پاندمی کووید ۱۹، خرد مدرن و بازنگری در نظم جهانی

عدم آمادگی جهانی در مدیریت پاندمی کووید ۱۹ در دو سطح قابل تحلیل است. سطح خرد که به ضعف حکمرانی دولت ها در قبال بحران های فراگیر باز می گردد و سطح کلان که ناشی از ساختار نظام بین الملل است. در سطح کلان، مدیریت این بحران با سه چالش بی اعتمادی، تبعیض و بی عدالتی و نقش غیرمسئولانه قدرت های بزرگ روبه رو بوده و این پرسش را ایجاد کرده است که تا چه میزان نظام و نظم بین الملل می تواند بار مسئولیت انسانی مدیریت بحران های فراگیر را بدوش کشد؟ نظم جهانی کنونی بر دو ستون نظم وستفالیایی و نظم سرمایه داری لیبرال شکل گرفته است. این نظم بر اساس خرد مدرن و انگاره های سکولاریسم بنیان شده و با جدایی از امر قدسی بر محوریت سودپرستی رشد یافته و برونداد ساختاری است که ابعاد مادی، نهادی و انگاره ای آن تثبیت کننده منافع قدرت های بزرگ و ایجاد توازن قدرت میان آنان است. از این رو نمی تواند معیارهای انسانی مطرح در مدیریت بحران های فراگیر بشری مانند امنیت همگانی و عدالت انسانی را ملاک سیاستگذاری قرار داده و اقدام نماید. این نوشتار با بهره گیری از روش تحلیلی و تبیینی و روش گزیده گرایی، این دستاورد را داشته است که مدیریت بحران های فراگیر بشری نیازمند تحول در مفهوم سیاست، امنیت و تغییر در ساختار و فرایندهای نظام بین الملل در جهت ایجاد و نهادینه سازی مشارکت عادلانه است.

کلیدواژه ها:

کووید ۱۹ ، نظم جهانی ، عدالت ، سیاست بین الملل ، مدیریت بحران