اعتباریابی مقیاس اعتیاد به بازی در نوجوانان

این پژوهش با هدف اعتباریابی مقیاس اعتیاد به بازی در نوجوانان دانش آموز شهر البرز انجام شد. روش پژوهش حاضر پیمایشی- توصیفی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع دوم متوسطه شهر البرز بود. نمونه پژوهش مشتمل بر ۳۷۴ نفر از دانش آموزان دوره دوم متوسطه بود که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شده و به مقیاس های اعتیاد به بازی خزل و همکاران (۲۰۱۸)، رضایت از زندگی شریفی فرد و همکاران (۱۴۰۰)، بهزیستی روان شناختی ریف (۲۰۰۲) و اعتیاد به اینستاگرام کایرکابورن و گریفیتس (۲۰۱۸) پاسخ دادند. تحلیل داده ها با روش های همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و تحلیل آلفای کرونباخ انجام شد. یافته ها نشان داد که مقیاس اعتیاد به بازی، تک عاملی است. یافته های تحلیل عاملی تاییدی نیز ساختار تک عاملی ابزار را تایید کرد. روایی همگرا از طریق همبستگی با مقیاس اعتیاد به اینستاگرام ۰/۴۷ به دست آمد (p< ۰.۰۱) و روایی واگرا نیز از طریق همبستگی با مقیاس های رضایت از زندگی و بهزیستی به ترتیب ۰/۳۹- و ۰/۳۷- به دست آمد (p< ۰.۰۱). پایایی مقیاس اعتیاد به بازی نیز با روش آلفای کرونباخ ۰/۸۳ و با روش بازآزمایی ۰/۷۴ به دست آمد. با توجه به یافته های به دست آمده می توان نتیجه گرفت که مقیاس اعتیاد به بازی آنلاین خزل و همکاران در نمونه نوجوانان از ویژگی های روان سنجی قابل قبولی برخوردار است و در حوزه مطالعات اعتیاد رفتاری از جمله اعتیاد به بازی نوجوانان می توان از آن استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بازی رایانه ای ، اعتیاد به بازی ، سنجه های روان شناختی ، اعتباریابی ، نوجوانان