بررسی خصوصیات مورفومتریک و آلودگی انگلهای کرمی ماهی هامور معمولیEpinephelus coioides صید شده در سواحل بندرعباس

مقدمه: هامور معمولی گونه ای ماهی از خانواده سرانیده و از ماهیان ممتاز خلیج فارس است. آلودگی های انگلی ممکن است بر خصوصیات مورفومتریک ماهیان تاثیر بگذارند. در این مقاله ضمن مطالعه خصوصیات مورفومتریک ماهی هامور معمولی در سواحل بندرعباس به بررسی آلودگی های انگل های کرمی آنها و اختلاف فیمابین ماهیان آلوده و غیرآلوده از لحاظ خصوصیات مورفومتریک ماهیان پرداخته شد.روش کار: تعداد ۵۰ قطعه ماهی هامور معمولی از سواحل بندرعباس جمع آوری و به آزمایشگاه منتقل گردید و ۱۵ مولفه از خصوصیات مورفومتریک شامل : وزن کل، طول کل،طول استاندارد،طول باله پشتی، طول باله شکمی، طول باله دمی، طول باله مخرجی، طول باله سینه ای، فاصله بین دو چشم،قاعده باله پشتی، قاعده باله شکمی، قاعده باله دمی، قاعده باله مخرجی، قاعده باله سینه ای و فاصله پوزه تا چشم به کمک کولیس دیجیتال با دقت ۱ میلی متر و ترازوی دیجیتال با دقت ۱ گرم مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: در مجموع انگل ترماتودOpercoelus acutus با ۸ درصد آلودگی ، انگل ترماتود Erilepturus hamat با ۲ درصد آلودگی و انگل سستود Scolex pleuronectis با ۲ درصد آلودگی مورد شناسایی قرار گرفتند. بجز در دو مورد (طول سر و فاصله پوزه تا باله پشتی) اختلاف معنی داری بین ماهیان آلوده و غیر آلوده مشاهده نشد.نتیجه گیری: ماهی هامور از منطقه بندرعباس شیوع کلی کمی از انگل های کرمی را نشان داد که عمدتا تحت آلودگی ترماتود Opercoelus acutus بوده است. مهمتر از همه، آلودگی انگلی تاثیر قابل توجهی بر ویژگی های کلی مورفومتریک ماهی میزبان نداشت. عدم وجود تفاوت های معنی دار در اکثر قریب به اتفاق پارامترهای مورفومتریک اندازه گیری شده بین ماهیان آلوده و غیر آلوده نشان می دهد که بار انگلی مشاهده شده، در این سطوح شیوع ، تاثیر قابل توجهی بر ساختار خارجی بدن یا الگوهای رشد ماهی هامور چرب در این زیستگاه ندارد.

کلیدواژه ها:

ماهی هامور معمولی ، خصوصیات مورفومتریک ، آلودگی کرمی ، بندرعباس