تاثیر سیستم های مدیریت انرژی بر عملکرد مالی با میانجی گری مصرف انرژی طرفدار محیط زیست و تعدیل گیری آگاهی زیست محیطی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 79

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SRBAU-23-4_004

تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: بهره وری مصرف انرژی به دلیل تغییرات آب و هوایی، افزایش انتشار کربن توسط شرکت ها و کمبود سوخت های فسیلی در حال افزایش است. بنابراین بحث سیستم های مدیریت انرژی و آگاهی زیست محیطی چندین دهه مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه تاثیر سیستم های مدیریت انرژی بر عملکرد مالی با میانجی گری مصرف انرژی طرفدار محیط زیست و تعدیل گیری آگاهی زیست محیطی(مطالعه موردی شرکت های فعال کشاورزی استان سیستان و بلوچستان) است.

روش بررسی: جامعه آماری کلیه مدیران شرکت های فعال کشاورزی استان سیستان و بلوچستان تعداد ۲۴۶۸ می باشند که با توجه به فرمول نمونه گیری کوکران در سطح خطای اندازه گیری۰۵/۰ و با روش نمونه گیری تصادفی ساده ۳۳۲ نفر انتخاب شدند.

یافته ها: نتایج نشان داد که سیستم های مدیریت انرژی تاثیر قابل توجهی بر مصرف انرژی طرفدارمحیط زیست و عملکرد مصرف انرژی طرفدارمحیط زیست دارد، عملکرد مصرف انرژی طرفدارمحیط زیست بر عملکردمالی شرکت دارد، سیستم های مدیریت انرژی به طور غیرمستقیم بر عملکرد مالی از طریق میانجی گری مصرف انرژی طرفدار محیط زیست و عملکرد مصرف انرژی طرفدار محیط زیست تاثیر دارد. آگاهی زیست محیطی باعث تعدیل تاثیر سیستم مدیریت انرژی بر عملکرد مصرف انرژی طرفدار محیط زیست می شود.

بحث و نتیجه گیری: نقش تعدیل آگاهی زیست محیطی و اثرات میانجی زنجیره ای مصرف انرژی طرفدار محیط زیست شرکت ها و عملکرد مصرف انرژی طرفدار محیط زیست شرکت ها ، بینشی جامع در مورد چگونگی ارتقای بهره وری انرژی برای دستیابی به عملکرد مالی بیشتر به مدیران ارائه داد. سیستم مدیریت انرژی می تواند هزینه ها را کاهش دهد و به شرکت ها اجازه می دهد تا از قیمت های بالای انرژی و کمبود بالای انرژی عبور کنند، و این در بلندمدت به شرکت ها اجازه می دهد تا هزینه عملیاتی را به حداقل برسانند و در نتیجه درآمد بالایی ایجاد کنند. بنابراین مدیریت انرژی می تواند بازده کاملی را ایجاد کند و گرمایش جهانی را کاهش دهد.

نویسندگان

احسان امیری

کارشناس ارشد، گروه علوم اقتصادی، دانشکده مدیریت و علوم انسانی ، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.

مجتبی عباسیان

استادیار، گروه علوم اقتصادی، دانشکده مدیریت و علوم انسانی ، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران. (مسوول مکاتبات)

هاجر اثنی عشری

استادیار، گروه اقتصاد و ترویج کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.