یک رویکرد ترکیبی مبتنی بر فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی برای برآورد راه حل های حمل ونقل پایدار شهری (مطالعه موردی تهران)

سیستم های حمل و نقل در توسعه پایدار نقش حیاتی دارند و تاثیر عمیقی بر پایداری اجتماعی، زیست محیطی و اقتصادی در محیط های شهری دارند. ادغام سیستم های پشتیبانی تصمیم گیری به منظور تاکید بر ضرورت تغییر و تسهیل تصمیم گیری های سیاست گذاری مبتنی بر شرایط فعلی ضروری است. این مطالعه به ارزیابی سیستم حمل و نقل عمومی شهری تهران، ایران، با هدف ارتقاء پایداری می پردازد. در این تحقیق، از کارشناسان حوزه حمل و نقل در تهران به عنوان ارزیابان استفاده شده است. این مطالعه از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی مبتنی بر اندازه (MFAHP) استفاده می کند که به خاطر دقت و کارایی محاسباتی آن نسبت به روش های موجود انتخاب شده است. نتایج به دست آمده با نتایج روش کمینه مربعات لگاریتمی فازی اصلاح شده هم راستا است که اعتبار آن را تایید می کند. تحلیل های مقایسه ای و حساسیت، ثبات و استحکام یافته های مدل پیشنهادی را تایید و آزمایش می کند. این مطالعه به این نتیجه می رسد که معرفی اتوبوس های جدید به عنوان موثرترین راه حل برای بهبود کیفیت خدمات سیستم حمل و نقل موجود شناخته می شود. نتایج به دست آمده از یک مجموعه داده واقعی و کاربرد آن در ارزیابی حمل و نقل و توصیه اتوبوس های جدید به عنوان راه حل بهینه، بینش هایی را در زمینه توسعه حمل و نقل پایدار شهری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سیستم حمل و نقل عمومی ، توسعه پایدار ، تحلیل سلسله مراتبی فازی ، شهر پایدار