رویکرد چندمعیاره در شرایط عدم قطعیت مبتنی بر تئوری شواهد برای شناسایی و رتبه بندی نقاط پرتصادف جاده ها

شناسایی و رتبه بندی نقاط حادثه خیز جاده ای، گامی بنیادی در ارتقای ایمنی راه ها و کاهش تصادفات محسوب می شود. در این پژوهش، یک مدل تصمیم گیری ترکیبی نوآورانه بر پایه تحلیل پوششی داده ها (DEA)، روش تصمیم گیری چندمعیاره TOPSIS و تئوری شواهد ارائه شده است که با هدف مدیریت عدم قطعیت موجود در داده ها و افزایش دقت رتبه بندی نقاط پرخطر توسعه یافته است. در گام نخست، کارایی هر یک از ده نقطه فرضی حادثه خیز با استفاده از مدل DEA محاسبه شد. سپس، نتایج حاصل به روش TOPSIS برای رتبه بندی اولیه نقاط مورد استفاده قرار گرفت. در مرحله نهایی، تئوری شواهد به منظور تجمیع نتایج و ارائه رتبه بندی نهایی مقاوم و قابل اعتماد به کار گرفته شد. داده های ورودی شامل ده شاخص کمی و کیفی مرتبط با ایمنی جاده ای است که با استفاده از نظرات خبرگان و داده های فرضی استخراج گردید. نتایج نشان داد نقطه P۷ با امتیاز ۰.۸۹۲ به عنوان ایمن ترین و نقطه P۹ با امتیاز ۰.۳۱۷ به عنوان پرخطرترین مکان شناسایی شد. مدل پیشنهادی ضمن ارائه نتایج پایدار در برابر نوسانات ورودی ها، از توانایی بالایی در مدیریت عدم قطعیت برخوردار بوده و می تواند به عنوان ابزاری کارآمد در پشتیبانی تصمیم گیری های مدیریتی و بهبود ایمنی شبکه های جاده ای مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، تصمیم گیری چندمعیاره ، تئوری شواهد ، نقاط حادثه خیز جاده ای ، عدم قطعیت