معرفی کنترل مناسب بوته پنبه برای برداشت با وش چین در شرایط بهره برداران شهرستان داراب

کارآیی ماشین های وش چین می تواند به وسیله عوامل مختلفی مثل شرایط محصول و مزرعه تحت تاثیر قرار گیرد. به مظور ارزیابی کارآیی ماشین وش چین پنبه متاثر از تراکم های مختلف یک آزمایش مقایسه ای با مدیریت مرسوم در سال ۱۴۰۱ انجام شد. بر این اساس و به استناد یکی از پژوهش های انجام شده روی روش های برداشت ماشینی پنبه در ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب، کارآیی ماشین  وش چین متاثر از دو تراکم مختلف به تعداد ۸۵ و ۱۳۵ هزار بوته در هکتار در شرایط زارعین با یکدیگر مقایسه و مناسب ترین تراکم پیشنهاد شد. شاخص های انتخاب در بررسی کارآیی وش چین شامل ظرفیت مزرعه ای موثر، تلفات محصول (وش باقیمانده روی بوته، وش ریخته شده روی زمین)، بازدهی برداشت و عملکرد بودند. بر اساس این مطالعه، افزایش تراکم بوته پنبه در واحد سطح (۱۳۵ هزار بوته در هکتار) موجب کاهش ظرفیت مزرعه ای موثر ماشین برداشت پنبه به میزان ۳۶ درصد در مقایسه با تراکم بهینه (۸۵ هزار بوته در هکتار) شد. کاشت پنبه با تراکم بهینه موجب کاهش تلفات زمینی و تلفات کل به مقدار ۲۱/۸ و ۲۷/۷ درصد به ترتیب نسبت به تراکم بالا (۱۳۵ هزار بوته در هکتار) شد. بر اساس نتایج، با انتخاب تراکم مناسب بوته در واحد سطح، مقدار عملکرد وش ۱۱ درصد افزایش داشت. در مجموع، به کارگیری تراکم ۸۵ هزار بوته در هکتار با هدف دستیابی به حداقل تلفات برداشت ماشینی و بیشترین میزان عملکرد برای نواحی جنوب استان فارس و مناطق با اقلیم مشابه توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

برداشت پنبه ، تلفات محصول ، سامانه های کاشت ، شرایط بهره برداران