مرور سیستماتیک تاثیر تمرینات زنجیره حرکتی باز و بسته بر درمان سندرم درد کشککی- رانی

مقدمه: سندرم درد کشککی- رانی (Patellofemoral pain syndrome) PFPS از شایع ترین اختلالات اسکلتی- عضلانی است که به ویژه در افراد فعال و ورزشکاران مشاهده می شود. سبب شناسی یک سندرم چندعاملی است، اما ضعف و اختلال در عملکرد عضلات اندام تحتانی نقش کلیدی در پاتومکانیک آن دارد. این اختلال به ویژه در زنجیره حرکتی مشهود است. تمرینات زنجیره حرکتی باز (Open kinetic chain) OKC و بسته (Closed kinetic chain) CKC به عنوان دو رویکرد مهم در توانبخشی PFPS مطرح هستند. این مطالعه ی مروری سیستماتیک با هدف ارزیابی شواهد موجود درباره تاثیر تمرینات OKC و CKC بر کاهش درد و بهبود عملکرد در بیماران مبتلا به PFPS انجام شده است. روش ها: این مطالعه به صورت مروری سیستماتیک انجام شد. جستجوی مقالات انگلیسی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ در در پایگاه های خارجی Scopus، WOS، PubMed و در موتور جستجوی Google Scholar صورت گرفت و در نهایت ۱۵ مقاله مرتبط بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شد. اثربخشی تمرینات زنجیره جنبشی باز و بسته در مدیریت درد و ارتقای عملکرد حرکتی بیماران مبتلا به PFPS مقایسه و بررسی گردید. یافته ها: یافته های این مطالعه ی مروری نشان داد که تمرینات عملکردی مبتنی بر کنترل تنه، تمرینات زنجیره بسته، و رویکردهای ترکیبی، نسبت به تمرینات سنتی، تاثیر بیشتری در کاهش درد و بهبود عملکرد بیماران مبتلا به PFPS دارند. به طور کلی، مداخلات چندبعدی و فردمحور، موثرترین رویکرد در مدیریت این سندرم محسوب می شوند. نتیجه گیری: مدیریت موثر PFPS نیازمند رویکردی چندبعدی و فردمحور است که تقویت عضلات کلیدی، بهبود کنترل حرکتی، افزایش انعطاف پذیری و استفاده از تمرینات متنوع عملکردی را تلفیق کند. این ترکیب می تواند به کاهش درد، بهبود عملکرد و اصلاح پایدار الگوهای حرکتی منجر شود.

کلیدواژه ها:

تمرینات زنجیره حرکتی باز ، تمرینات زنجیره حرکتی بسته ، سندرم درد کشککی- رانی ، عملکرد حرکتی