تاثیر تعویض پلاسما بر شمارش پلاکت در پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک: گزارش موردی
محل انتشار: فصلنامه پژوهشی خون، دوره: 23، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 114
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BLOOD-23-1_006
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
چکیده
سابقه و هدف
پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک (TTP) یک میکروآنژیوپاتی ترومبوتیک نادر و تهدیدکننده زندگی است که با ترومبوسیتوپنی، کم خونی همولیتیک، علائم عصبی، اختلال عملکرد کلیوی و تب مشخص می شود. اگرچه تعویض پلاسمای درمانی (TPE) سنگ بنای مدیریت درمان است، اما پاسخ ها می توانند به طور قابل توجهی در بین بیماران متفاوت باشند. این گزارش، عود غیرمعمول TTP را شرح می دهد که در آن بهبود پلاکت با بهبود بیوشیمیایی مغایرت داشت و بر نیاز به استراتژی های درمانی فردی تاکید می کند.
گزارش مورد
بیمار زن ۳۸ ساله ای با سابقه دو ساله TTP، با تظاهراتی شامل اختلال سطح هوشیاری، تشنج، کم خونی، ترومبوسیتوپنی و افزایش قابل توجه لاکتات دهیدروژناز (LDH) به بیمارستان بقایی ۲ اهواز مراجعه نمود. در ارزیابی اولیه، تعداد پلاکت بیمار ۱۰۹×۲۵ در لیتر، سطح هموگلوبین ۵/۷ گرم بر دسی لیتر و LDH برابر با ۲۳۰۰ واحد در لیتر بود. درمان با تعویض پلاسما به همراه کورتیکواستروئیدها آغاز شد که منجر به بهبود اولیه تعداد پلاکت ها و شاخص های همولیز گردید. پس از شش جلسه تعویض پلاسما، تعداد پلاکت ها در یک نوبت به بیش از ۱۰۹×۱۵۰ در لیتر افزایش یافت؛ با این حال، در جلسه بعدی کاهش پلاکت تا ۱۰۹×۸۳ در لیتر مشاهده شد. علی رغم ادامه درمان تا ۱۲ جلسه، تعداد پلاکت ها تنها به ۱۰۹×۱۰۷ در لیتر رسید. پس از تکمیل ۱۸ جلسه تعویض روزانه پلاسما، اگرچه سطح LDH به محدوده طبیعی بازگشت، تعداد پلاکت ها همچنان به بیش از ۱۰۹×۱۵۰در لیتر نرسید که نشان دهنده اثربخشی محدود جلسات اضافی تعویض پلاسما بود. در ادامه، با قطع تعویض پلاسما و تداوم کورتیکواستروئیدها همراه با افزودن ریتوکسیماب (۳۷۵ میلی گرم به صورت هفتگی به مدت چهار هفته)، افزایش تدریجی و پایدار تعداد پلاکت ها تا محدوده طبیعی حاصل شد.
نتیجه گیری
این مطالعه، نشان می دهد که بهبود هماتولوژیک در TTP همیشه با عادی سازی بیوشیمیایی همسو نیست. ترومبوسیتوپنی مداوم با وجود LDH طبیعی ممکن است نشان دهنده عوامل ایمنی یا اندوتلیال باشد که تنها با تعویض پلاسما برطرف نمی شوند. نظارت دقیق، تنظیمات فردی و شروع زودهنگام ایمونوتراپی مانند ریتوکسیماب برای بهینه سازی نتایج ضروری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عاطفه رضایی
استادیار مرکز تحقیقات تالاسمی و هموگلوبینوپاتی پژوهشکده سلامت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
تینا وثوقی
استادیار مرکز تحقیقات تالاسمی و هموگلوبینوپاتی پژوهشکده سلامت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
احمد احمدزاده دیلمی
استادیار مرکز تحقیقات تالاسمی و هموگلوبینوپاتی، پژوهشکده سلامت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
رویا صالحی کهیش
استادیار مرکز تحقیقات تالاسمی و هموگلوبینوپاتی، پژوهشکده سلامت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :