نقد زمینه محور نقاشی پاپ ایرانی در عصر جهانی شدن (دهه های ۸۰ و ۹۰ خورشیدی)

ورود پاپ آرت به ایران به فضای باز فرهنگی اواخر دوره پهلوی باز می گردد. پاپ آرت وارداتی در ایران به تدریج با زمینه های فرهنگ عامه درآمیخت و به اشکال جدیدی ظهور یافت. با توجه به ارتباط ذاتی پاپ آرت با زمینه های فرهنگی و اجتماعی، هدف این پژوهش تبیین مولفه های نقاشی پاپ ایرانی در دهه های ۸۰ و ۹۰ خورشیدی در پرتو تغییرات اجتماعی و فرهنگ عامه در عصر جهانی شدن است. برای پاسخ به این پرسش که مشخصات نقاشی پاپ ایرانی چیست و چه مضامین منحصر به فردی در نقاشی پاپ ایران بازنمایی شده است ، نقاشی های ایرانی که با تعریف هنر پاپ در مبانی نظری همخوانی داشتند انتخاب شدند و با رویکرد زمینه نگر (پساساختارگرا) تحلیل شدند . یافته ها حاکی از آنند که، نقاشی پاپ ایرانی با کنار هم قرار دادن نشانه های تصویری فرهنگ عامه ایرانی و فرهنگ وارداتی غربی به غلبه فرهنگی غرب در عصر جهانی شدن واکنش نشان داده است و بازه ای از حالت های ممکن درآمیختن فرهنگ ها در عصر جهانی شدن را گاه با لحنی طنز آلود و گاه با زبان تند کنایه به نمایش گذاشتند. نمایش کالاهای آمریکایی در زندگی روزمره ایرانی، کالاهای صادراتی معرف ایران در فضاهای غیر متعارف، صورت هایی با آرایش و جراحی های زیبایی اغراق آمیز، تولید انبوه زباله و پسماند از جمله موضوعات قابل توجه نقاشی پاپ ایرانی هستند که به نقد فرهنگ مصرفی ایرانی و رابطه نظام های سرمایه سالاری با جنگ و تخریب محیط زیست می پردازند.

کلیدواژه ها:

پاپ آرت ، نقاشی پاپ ، هنر معاصر ایران ، جهانی شدن هنر ، فرهنگ عامه