مقاله مروری: مروری بر اثرات پاتولوژیک و هیستولوژیک عفونت های دینوفلاژله ای در ماهیان زینتی

انگل های دینوفلاژله از مهم ترین عوامل بیماری زای پروتوزوآیی در ماهیان زینتی آب شیرین و دریایی محسوب می شوند. این مقاله مروری، ویژگی های زیستی، تظاهرات پاتولوژیک، تغییرات هیستولوژیک و روش های تشخیصی مرتبط با عفونت های ناشی از Amyloodinium ocellatum و Piscinoodinium pillulare را بررسی می کند. Amyloodinium ocellatum عامل بیماری velvet دریایی بوده و یک دینوفلاژله انگلی با چرخه زندگی مستقیم و پراکنش جهانی در محیط های آبی گرمسیری و معتدل است. انتقال بیماری از طریق تماس مستقیم با دینواسپورهای عفونی موجود در آب صورت می گیرد. آبشش ها مهم ترین محل درگیری هستند، اگرچه در آلودگی های شدید، پوست، باله ها و چشم ها نیز ممکن است درگیر شوند. تغییرات هیستوپاتولوژیک رایج شامل افزایش تولید موکوس، احتقان آبششی، هیپرپلازی اپیتلیال، دژنراسیون واکوئلی، ریزش اپیتلیوم، چسبندگی لامل های ثانویه و در موارد پیشرفته، نکروز بافتی است. Piscinoodinium pillulare، عامل بیماری velvet آب شیرین، از نظر مورفولوژیک و تکاملی شباهت زیادی به A. ocellatum دارد، اما عمدتا ماهیان آب شیرین را آلوده می کند. روش های تشخیصی معمولا بر پایه بررسی میکروسکوپی و رنگ آمیزی های هیستوپاتولوژیک از جمله May–Grünwald–Giemsa و هماتوکسیلین–ائوزین انجام می شوند و رنگ آمیزی ید نیز می تواند در شناسایی گرانول های آمیلوئیدی مفید باشد. این مقاله مروری بر اهمیت پاتولوژیک عفونت های دینوفلاژله ای در ماهیان زینتی تاکید کرده و نقش تشخیص دقیق هیستوپاتولوژیک را در مدیریت بیماری در سامانه های آبزی پروری برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

Dinoflagellates ، Amyloodinium ocellatum ، Piscinoodinium pillulare ، Ornamental fish ، Histopathology ، Velvet disease. ، دینوفلاژله ها ، Amyloodinium ocellatum ، Piscinoodinium pillulare ، ماهیان زینتی ، هیستوپاتولوژی ، بیماری ولوت.