نظریه بازی ها برای تحلیل همبندی استانداردسازی و نوآوری فناورانه (خدمات نفت و گاز ایران)

در سفر نوآوری فناورانه چندین فناوری اصلی ناسازگار بوجود می آیند که با رسیدن به بلوغ یک یا چند از آنها غالب شده و استاندارد بالفعل که ساختار صنعت و شرکت ها را تعیین می کند، شکل می گیرد. مکانیسم همبندی استاندارد و نوآوری فناورانه تعیین کننده فناوری برتر است. در مقاله حاضر، با استفاده از مصاحبه نیمه ساختمند و تکمیل پرسشنامه توسط ۱۰ نفر از خبرگان صنعتی و دانشگاهی (سال ۱۴۰۳)، این همبندی توسط بازی استراتژیک، ایستا با مجموع غیرصفر در چهار سناریو برای خدمات نفت و گاز ایران تحلیل شد. در سناریوی نخست «بی ثباتی»، نوآوری فناورانه و استاندارد هر دو عقب مانده اند و هیچ سودی قابل تصور نیست. در سناریوی دوم «آشفتگی»، همبندی فناوری های پیشرفته، درمقابل استانداردهای عقب مانده بصورت بازی رقابتی است. شرکت های خدمات دهنده نفت وگاز پیوسته با رقابت شدید به دنبال توسعه فناوری ها بوده و الزامی برای سازگاری وجود ندارد. در سناریوی سوم «ساختاردهی» همبندی نوآوری فناورانه عقب مانده و توسعه استاندارد پیشرفته ماهیتی رقابتی داشته که درنهایت، به راه حل بهینه منجر می شود. در سناریوی چهارم «هم افزایی»، همبندی نوآوری فناورانه و استاندارد یک بازی مشارکتی است. هم نوآوری فناوری و هم استاندارد در وضعیت پیشرفته ای قرار دارند. پذیرش اولویت های مشترک، اصلاح قوانین و مقررات و تدوین سیاست های ملی استانداردسازی قبل از کاربرد فناورانه برای جهت دهی به تلاش های توسعه ای پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

نوآوری فناورانه ، استاندارد ، نظریه بازی ها ، استانداردسازی در صنعت نفت و گاز