نظام حقوقی تبلیغات دیجیتال و اقناع سیاسی: چارچوبی برای حفاظت از حقوق شهروندان در فضای مجازی

این مقاله به بررسی نظام حقوقی تبلیغات دیجیتال و اقناع سیاسی در فضای مجازی می پردازد که نقشی کلیدی در حفاظت از حقوق شهروندان و تضمین سلامت فضای سیاسی و رسانه ای ایفا می کند. اهداف پژوهش شامل تحلیل انتقادی مقررات موجود و ارائه چارچوبی حقوقی مبتنی بر اصول شفافیت، حفاظت از داده ها و مقابله با اطلاعات نادرست است. در روش تحقیق اسنادی، داده ها از منابع معتبر شامل مقالات علمی، گزارش های رسمی، قوانین ملی و بین المللی و نظریه های رسانه ای جمع آوری شده است. این روش، امکان مرور گسترده ادبیات موضوع، مقایسه نظام های حقوقی و چارچوب های نظارتی را با رویکرد تحلیلی فراهم کرده است. نتایج مطالعه نشان می دهد که تحول فناوری های دیجیتال به ویژه استفاده گسترده از داده های کلان و الگوریتم های هدفمند، تبلیغات سیاسی را به ابزاری موثر در شکل دهی نگرش ها و رفتارهای سیاسی تبدیل کرده است. با این حال مشکلاتی مانند میکروتارگتینگ، نقض حریم خصوصی، انتشار اطلاعات نادرست و نبود نظام حقوقی منسجم، تهدیدهای جدی برای سلامت دموکراسی و حقوق شهروندی ایجاد کرده اند. پژوهش بر لزوم بازنگری در طراحی نظام حقوقی متناسب با ارزش های ملی و فرهنگی ایران تاکید می کند؛ به گونه ای که شفافیت مالی تبلیغات، مسئولیت پذیری پلتفرم ها و توسعه سواد رسانه ای به مثابه مولفه های اصلی تضمین سلامت فضای دیجیتال مورد توجه قرار گیرند. مدل پیشنهادی، الهام گرفته از تجارب بین المللی مانند GDPR و DSA است و راهکارهایی عملی برای تحکیم چارچوب قانونی و نظارتی ارائه می دهد که می تواند صیانت از حقوق شهروندان و تقویت فرایندهای دموکراتیک را تضمین کند.

کلیدواژه ها:

تبلیغات دیجیتال سیاسی ، اقناع سیاسی ، حقوق دیجیتال ، میکروتارگتینگ ، شفافیت و مسئولیت پذیری پلتفرم ها