نقش مدیریت شهری در بازآفرینی بافت های فرسوده در شهر تهران

مدیریت شهری به عنوان یکی از ارکان کلیدی در فرآیند توسعه پایدار نقش ویژه ای در بازآفرینی بافت های فرسوده ایفا می کند. بافت های فرسوده شهری در تهران به دلیل مشکلاتی همچون ریزدانگی ساختار، ناکارآمد، نبود امکانات زیرساختی مناسب و معضلات اجتماعی و اقتصادی نیازمند توجه ویژه و برنامه ریزی صحیح هستند. در این مقاله، نقش مدیریت شهری در بازآفرینی این بافت ها پرداخته می شود و عوامل مختلفی که می توانند در این فرآیند موثر باشند تحلیل می شود. این تحقیق با استفاده از روش مطالعه توصیفی-تحلیلی و بررسی منابع مختلف علمی، به شناسایی چالش ها و فرصت های مدیریت شهری در مواجهه با بافت های فرسوده تهران پرداخته و راهکارهای اجرایی و نظری برای بهبود وضعیت این بافت ها ارائه می دهد. در بخش اول مقاله به معرفی ویژگی های بافت های فرسوده تهران و مشکلات موجود در آنها پرداخته می شود سپس نقش نهادهای مختلف مدیریت شهری در تدوین سیاست ها و برنامه های بازآفرینی بافت های فرسوده و چالش های موجود در این زمینه بررسی می شود. در ادامه نقش مشارکت های مردمی و استفاده از فناوری های نوین در فرآیند بازآفرینی و ارتقای کیفیت زندگی شهری مورد توجه قرار می گیرد. نتایج تحقیق نشان می دهد که برای دستیابی به یک بازآفرینی پایدار و موثر نیاز به هماهنگی میان دستگاه های مختلف، اجرایی بهره گیری از تجارب جهانی و همچنین تاکید بر رویکرد مشارکتی در برنامه ریزی و اجرا وجود دارد. این مقاله با ارائه راهکارهای کلیدی و توصیه هایی برای سیاست گذاران به دنبال ارتقاء توانمندی های مدیریتی در بازآفرینی بافت های فرسوده تهران است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، بازآفرینی بافت فرسوده تهران ، توسعه پایدار ، سیاست گذاری ، مشارکت مردمی