مطالعاتی برای طراحی سرای گلگشت در شهر اصفهان

با گسترش نگاه انسان محور به طراحی فضاهای معماری مفهوم تجربه کاربری به یکی از مهمترین ارکان در فرآیند طراحی تبدیل شده است. در سال های اخیر نگاه به طراحی فضاهای گردشگری با رویکردی مبتنی بر کیفیت تجربه کاربران مورد توجه بسیاری از طراحان و پژوهشگران قرار گرفته است. در حوزه گردشگری فضاهایی که بتوانند تجربه ای عمیق،معنادار و چندلایه برای کاربران خلق کنند از جذابیت و پایداری بیشتری برخوردارند. طراحی داخلی فضاهای گردشگری نه تنها باید پاسخگوی نیازهای عملکردی و زیبایی شناسانه باشد بلکه لازم است به ابعاد ذهنی،ادراکی،عاطفی و اجتماعی تجربه نیز توجه نماید. پژوهش حاضر با هدف طراحی سرای گلگشت اصفهان با رویکرد تجربه کاربرمحور به دنبال کشف و سازماندهی مولفه هایی است که در کیفیت تجربه کاربران از فضا نقش کلیدی ایفا می کنند. در این راستا مولفه هایی نظیر ادراکات حسی و زیبایی شناسی شامل تازگی تجربه و ادراکات محیطی، ادراکات شناختی و معنایی (مانند شناخت، یادگیری و معناگرایی)، تجربه عاطفی و روانی، احساس امنیت، آرامش ذهنی و تاثیر احساسات، انگیزش ها و ادراکات پیش از تجربه (نظیر انگیزه و تصویر ذهنی از مقصد) و تعاملات اجتماعی از جمله مشارکت، ارتباط اجتماعی و گریز از روزمرگی تحلیل شده اند. همچنین در این میان تاثیر شرایط اقلیمی به عنوان زمینه ای بنیادین در طراحی که بر نحوه ادراکات حسی و آسایش روانی کاربران تاثیرگذار بوده و یکی از عوامل کلیدی در جهت دهی به کیفیت تجربه فضایی می باشد، مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی تحلیلی و از نوع کیفی-کمی و مشاهده میدانی و عکس برداری و راهبرد نمونه موردی است. با توجه به یافته های تحقیق نتایج نشان می دهد که طراحی بر اساس اصول تجربه کاربر به ارتقای رضایت مندی، وفاداری گردشگر، حس تعلق، درگیری ذهنی و به یادماندنی شدن تجربه در فضا منجر می شود. در نهایت ترکیب آگاهانه مولفه های احساسی، شناختی و محیطی در طراحی داخلی می تواند به خلق فضاهایی منجر شود که تجربه ای کامل، انسانی و پایدار برای کاربران فراهم آورند. این پژوهش می تواند به عنوان مدلی راهبردی برای طراحی فضاهای گردشگری اقلیمی با تاکید بر تجربه کاربران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طراحی ، اقلیمی ، گردشگری ، تجربه کاربر محور ، معماری داخلی