تاثیر فضای سبز بر ارتقای سلامت روان در سکونتگاههای فصلی

دسترسی به فضاهای سبز شهری و روستایی علاوه بر ایجاد آرامش بصری پیامدهای روان شناختی و زیستی مهمی در کاهش استرس، افسردگی و افزایش حس رفاه دارد. این مطالعه با مرور نظریه های روانشناسی محیطی نشان می دهد که حضور در طبیعت و مشاهده عناصری مانند درختان صنوبر و گردو از طریق تولید فیتونسایدها (Phytoncides) و تحریک حواس پنجگانه می تواند تعادل فعالیت نیم کره های مغزی را افزایش داده و حالات روحی مثبت را تقویت کند. در نتیجه طراحی فضاهای سبز در سکونتگاه های فصلی مانند خانه باغ های محلی راهبردی کلیدی برای بهبود سلامت روان ساکنان است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، فضای سبز ، سکونتگاه فصلی