نقش ائمه اطهار (علیهم السلام) در پی ریزی و گسترش آداب و سنن اجتماعی غدیر از منظر کلام شیعه

واقعه غدیر خم از مهم ترین مقاطع تاریخ اسلام و نقطه عطفی در تبیین اصل امامت از منظر مکتب اهل بیت علیهم السلام است. در این رویداد، پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله به فرمان الهی، حضرت علی علیه السلام را به عنوان ولی و جانشین خود معرفی کردند و بدین سان، شالوده نظام ولایت در اسلام نهاده شد. در پی این واقعه، ائمه اطهار علیهم السلام نه تنها به تبیین جایگاه غدیر در منظومه امامت پرداختند، بلکه با بهره گیری از ابزارهای فرهنگی و اجتماعی، به نهادینه سازی آداب و سنن اجتماعی آن در میان شیعیان و امت اسلامی اهتمام ورزیدند. این مقاله، با رویکردی کلامی-تحلیلی، به بررسی نقش ائمه علیهم السلام در پی ریزی، تثبیت و گسترش آداب اجتماعی غدیر می پردازد و نشان می دهد که این اقدامات نه تنها بعدی آیینی و مناسکی داشته، بلکه به مثابه راهبردی فرهنگی و اعتقادی برای تثبیت اصل امامت در ذهن و ضمیر امت اسلامی تلقی می شده است. در این مسیر، بر تحلیل سخنان، سیره و سلوک عملی معصومان علیهم السلام از امام علی تا امام عسکری علیهم السلام تمرکز شده و تلاش شده است تا از منابع معتبر روایی، تاریخی و کلامی استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

غدیر ، امامت ، ائمه اطهار ، کلام شیعه