قاچاق انسان در حقوق کیفری ایران

قاچاق انسان یکی از اقسام قاچاق و از زمره جرایم سازمان یافته فراملی است که مبارزه با آن به عنوان یکی از جرایم علیه کرامت انسانی مورد توجه نظام حقوقی بسیاری از کشورها قرار گرفته است نظام عدالت کیفری ایران تا قبل از سال ۱۳۸۳، در خصوص این پدیده سردرگم بود؛ تا اینکه قانون مبارزه با قاچاق انسان به تصویب رسید اگرچه این قانون خلا قانونی در این حوزه را رفع نمود؛ اما خود ابهامات بسیاری را باقی گذاشت و تعجیل در تصویب آن سبب گردید تا بسیاری از موضوعات مرتبط با این جرم با سکوت مواجه گردد. این مقاله تلاش دارد تا ضمن تشریح نقد و ارزیابی قانون مذکور به تحلیل این معضل بزرگ در حقوق کیفری ایران بپردازد. علی رغم اینکه قانون فوق به دلایلی چون پذیرش مسئولیت اشخاص حقوقی و اشاره به سازمان یافته بودن این جرم اقدامی مثبت در جهت مبارزه با این پدیده بوده است، اما ایراداتی چون عدم حمایت از بزه دیده به ذهن متبادر می گردد که لازم است برای اصلاح آن اقداماتی صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

قاچاق انسان ، بهره کشی ، کرامت انسانی ، جرم سازمان یافته