نقد و بررسی نفس صبر حضرت زینب (ع) در ابعاد تشیع براساس آیات قرآن و روایات اسلامی

لفظ هنر و حضرت زینب (س) هر دو دارای اعجازی هستند که کمتر کسی متوجه آن بوده است. هنر واژه ای کلیدی و اساسی برای رسیدن به کمال و نهایت رشد آدمی و دارای ارکانی همچون زیبایی، ابتکار الهام گونه، درک مفهوم و انتقال خلاقانه است که او را از همه الفاظ متمایز می سازد. حضرت زینب (س) بانویی است اعجاب انگیز و بی تکرار در تاریخ که معمولا او را به عنوان بانوی صبر و استقامت و سمبل حمایتگری می شناسند؛ بانویی که زمام امور زنان و کودکان را بر عهده دارد و به بهترین شکل از آنان پرستاری می کند و همچنین بانویی که با توجه به غم از دست دادن ناگهانی بسیاری از عزیزان و نزدیکان خود ذره ای خم به ابرو نمی آورد اما به نقش اصلی او در قیام عاشورا که بسیار ظریف، دقیق و البته عمیق و موثر است که سبب بقا تشیع می باشد کمتر پرداخته شده است. لذا در این پژوهش فرض بر آن است که هنرمندی ایشان در جهات مختلف سبب این بقا شده و با تکیه بر روش تحلیلی - توصیفی و بر اساس منابع کتابخانه ای به اثبات آن پرداخته شده است. هدف این پژوهش در ابتدا بررسی مفهوم دقیقی از هنر در لغت نامه زبان های مختلف، فارسی، عربی و انگلیسی و بعد بررسی اقدامات حضرت زینب (س) و خطبه های ایشان در واقعه عاشورا و در نهایت بررسی هنرمندی حضرت زینب (س) و تاثیر شگرف آن در بقای تشیع است؛ چرا که شفاف ترین دریچه گشوده شده برای ما به سمت کربلا و نقطه اتصال و بقا تشیع حضرت زینب (س) است.

کلیدواژه ها:

حضرت زینب (س) ، قرآن و روایات ، هنر ، تشیع