تاثیر مصرف کوتاه مدت مکمل آلفا-لیپوئیک اسید بر توان بی هوازی پس از فعالیت های وامانده ساز در مردان جوان سالم

مقدمه و هدف: فعالیت های ورزشی شدید و وامانده ساز با افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن و بروز استرس اکسیداتیو همراه هستند که می توانند موجب اختلال در عملکرد عضلانی و کاهش توان بی هوازی شوند. آلفا-لیپوئیک اسید به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و کوفاکتور متابولیسم انرژی، ممکن است بتواند آثار ناشی از استرس اکسیداتیو را کاهش داده و عملکرد ورزشی را بهبود بخشد.روش شناسی: این مطالعه به صورت نیمه تجربی، دوسویه کور و با طرح متقاطع بر روی ده مرد جوان سالم اجرا شد. آزمودنی ها به دو گروه مصرف مکمل و دارونما تقسیم شدند. مکمل طی دو روز و به صورت حاد، روزانه ۹۰۰ میلی گرم آلفا لیپوئیک اسید را در سه وعده ۳۰۰ میلی گرمی دریافت کردند و گروه شبه دارو نیز در همین الگو سه کپسول ۳۰۰ میلی گرمی شیرین کننده فاقد کالری مصرف نمودند. پس از گذشت سه هفته و مطابق طرح متقاطع، گروه ها جابه جا شده و مراحل آزمون تکرار گردید. توان بی هوازی بوسیله آزمون دوچرخه وینگیت اندازه گیری شد. داده های حاصل از اندازه گیری توان بی هوازی با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه گیری های تکراری در سطح معنی داری ۰.۰۵P≤ بررسی شد. یافته ها: یافته ها پژوهش نشان دهنده تفاوت معنادار درون گروهی توان بی هوازی در پیش آزمون نسبت به پس ازمون دو گروه بود (۰.۰۰۱>P)؛ اگرچه اختلاف معناداری در بین دو گروه و اثر تعاملی بدست نیامد (۰.۱۲۷=P).نتیجه گیری: مصرف کوتاه مدت آلفا-لیپوئیک اسید نتوانست افت توان بی هوازی ناشی از فعالیت وامانده ساز را به طور معناداری کاهش دهد. احتمالا کوتاه بودن دوره مصرف مکمل، نوع فعالیت و ویژگی های فیزیولوژیک آزمودنی ها در عدم مشاهده اثر معنادار نقش داشته اند.

کلیدواژه ها:

آلفا-لیپوئیک اسید ، توان بی هوازی ، آزمون وینگیت ، خستگی ، فعالیت وامانده ساز