نقش مصرف حاد آلفا لیپوئیک اسید در تغییرات شاخص خستگی پس از فعالیت بی هوازی وامانده ساز

مقدمه و هدف: خستگی عضلانی یکی از عوامل محدودکننده عملکرد در فعالیت های شدید بی هوازی است و استرس اکسیداتیو می تواند در بروز آن نقش داشته باشد. آلفا لیپوئیک اسید به عنوان یک مکمل آنتی اکسیدانی ممکن است از طریق تعدیل استرس اکسیداتیو بر شاخص های عملکردی مرتبط با خستگی اثر بگذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر مصرف کوتاه مدت مکمل آلفا لیپوئیک اسید بر شاخص خستگی مردان پس از فعالیت وامانده ساز بود.روش شناسی: این پژوهش به صورت نیمه تجربی، دوسویه کور و با طرح متقاطع بر روی ۲۵ مرد جوان سالم انجام شد. آزمودنی ها در دو وضعیت مصرف آلفا لیپوئیک اسید و دارونما قرار گرفتند. در شرایط مکمل، شرکت کنندگان به مدت دو روز روزانه ۹۰۰ میلی گرم آلفا لیپوئیک اسید راسمیک را در سه وعده ۳۰۰ میلی گرمی دریافت کردند و در شرایط دارونما، سه کپسول حاوی شیرین کننده فاقد کالری مصرف شد. پس از دوره شست وشوی سه هفته ای، شرایط آزمایشی جابه جا شد. شاخص خستگی با استفاده از آزمون وینگیت در پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه گیری های تکراری در سطح معنی داری ۰۵/۰≥P تحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که علی رغم تغییرات مشاهده شده در شاخص خستگی (FI) از پیش آزمون تا پس آزمون در هر دو گروه مداخله و دارونما، اثر اصلی زمان از نظر آماری معنی دار نبود (P=۰.۳۵۰). همچنین، مقایسه بین گروهی حاکی از آن بود که اثر اصلی گروه نیز تفاوت معنی داری را نشان نمی دهد (P=۰.۱۹۵). علاوه بر این، اثر تعاملی "زمان × گروه" اگرچه به مرز معنی داری نزدیک شده بود، اما در نهایت به سطح معنی داری آماری نرسید (P=۰.۰۵۴). نتیجه گیری: مصرف کوتاه مدت آلفا لیپوئیک اسید در شرایط این پژوهش تاثیر معنی داری بر شاخص خستگی پس از فعالیت بی هوازی وامانده ساز نداشت.

کلیدواژه ها:

آلفا لیپوئیک اسید ، شاخص خستگی ، آزمون وینگیت ، استرس اکسیداتیو ، فعالیت بی هوازی