مدیریت اقتصاد در عصر تحولات ساختاری: از سیاست های مالی و پولی تا اقتصاد رفتاری، نهادها و توسعه پایدار

پژوهش حاضر با رویکردی جامع و انتقادی به تحلیل مدیریت اقتصاد در عصر تحولات ساختاری ناشی از بحران های مالی، همه گیری، تغییرات اقلیمی و تحولات فناورانه پرداخته و ابعاد مختلف آن از جمله سیاست های مالی و پولی، اقتصاد رفتاری، نهادها و حکمرانی، داده های بزرگ و اقتصاد سبز را بررسی کرده است. مرور نظام مند پیشینه نشان داد که مدیریت اقتصاد از رویکردهای کینزی و پولی به حوزه های گسترده ای مانند انتظارات عقلایی، اقتصاد رفتاری، اقتصاد نهادی، داده های بزرگ و اقتصاد سبز تکامل یافته است. داده های آنالیزشده از مطالعات تجربی معتبر حاکی از آن است که تسهیل کمی تولید ناخالص داخلی را ۱.۶ درصد افزایش می دهد و حساسیت تورم به نرخ بهره از ۰.۴۲ به ۰.۱۲ کاهش یافته است. بسته های مالی معادل ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی، کاهش تولید را ۴.۲ درصد کمتر می کنند و کشورهای با نهادهای فراگیر، نرخ رشد اقتصادی ۱.۸ درصد بالاتری دارند. تلنگرهای رفتاری، نرخ مشارکت در طرح های پس انداز را ۴۲ درصد افزایش می دهند و هزینه اجتماعی کربن ۸۵ دلار به ازای هر تن برآورد شده است. سیاست های پولی غیرمتعارف، نرخ بیکاری را ۱.۶ درصد کاهش داده اما نابرابری دارایی را ۱۸ درصد افزایش داده اند. نتیجه گیری نهایی آنکه مدیریت اقتصاد موثر نیازمند رویکردی ترکیبی، چندبعدی و پویا شامل سیاست پولی هوشمند، سیاست مالی ضدچرخه ای، اقتصاد رفتاری، اصلاحات نهادی، داده های بزرگ و اقتصاد سبز است. پیشنهادهای این پژوهش در سه سطح سیاستی و اجرایی (ترکیب ابزارهای پولی، بسته های مالی هدفمند، اصلاحات نهادی، اقتصاد رفتاری، مالیات کربن، زیرساخت داده)، تئوریک و روش شناختی (مدل های ترکیبی، شاخص های چندبعدی، روش های غیرخطی، ارزیابی توزیعی)، و پژوهشی آتی (مطالعات طولی، آزمایش های میدانی، مطالعه تطبیقی، تحلیل هوش مصنوعی، اثرات بلندمدت کووید-۱۹، پژوهش های بین رشته ای، مطالعه موردی) ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت اقتصاد ، سیاست پولی ، سیاست مالی ، اقتصاد رفتاری ، اقتصاد نهادی ، داده های بزرگ ، اقتصاد سبز ، توسعه پایدار