سیستم های اطلاعاتی در عصر تحول دیجیتال: یکپارچگی راهبردی، چابکی و تصمیم گیری هوشمند

سیستم های اطلاعاتی به عنوان ستون فقرات سازمان های دیجیتال، نقشی بی بدیل در خلق ارزش، بهبود تصمیم گیری و ایجاد مزیت رقابتی ایفا می کنند. این مقاله با هدف کالبدشکافی ابعاد نظری و عملی سیستم های اطلاعاتی در فضای نوین، به صورت جامع مبانی کلاسیک و مفاهیم نوظهور شامل سیستم های یکپارچه سازمانی، سیستم های مدیریت دانش، سیستم های اطلاعاتی اجتماعی، سیستم های اطلاعاتی هوشمند، معماری سازمانی، پذیرش فناوری، توسعه ی چابک، امنیت اطلاعات و حریم خصوصی داده ها را بازبینی کرده و با بهره گیری از داده های تجربی حاصل از مطالعات فراتحلیل و میدانی از جمله پژوهش های داونپورت، هریس و موریسون (۲۰۱۰)، آلوی و لیدنر (۲۰۰۱)، ونکاتش و همکاران (۲۰۰۳)، راس، ویل و رابرتسون (۲۰۰۶)، دیویس (۱۹۸۹)، ریگبی، ساترلند و تاکوچی (۲۰۱۶)، چن، مائو و لیو (۲۰۱۴)، ویتمن و ماتورد (۲۰۱۳)، کین (۲۰۱۷) و تن و پولونتسکی (۲۰۱۲)، نشان می دهد که سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی با بهبود ۳۴ درصدی سودآوری، سیستم های مدیریت دانش با افزایش ۳۲ درصدی نوآوری محصول، و روش های چابک با ۳۵ درصد موفقیت بیشتر پروژه همراه هستند. یافته ها حاکی از آن است که مدل یکپارچه ی پذیرش و استفاده از فناوری، ۷۰ درصد از واریانس قصد رفتاری کاربران را تبیین می کند و معماری سازمانی بالغ با ۴۱ درصد هم راستایی بالاتر همراه است. مقاله با ارائه ی پیشنهادهایی در چهار سطح تئوریک، پژوهشی، عملی و سیاست گذاری از جمله توسعه ی نظریه ی سیستم های اطلاعاتی زیست بومی، طراحی مطالعات طولی، و تشکیل کنسرسیوم ملی سیستم های اطلاعاتی، به کار خود پایان می دهد.

کلیدواژه ها:

سیستم های اطلاعاتی ، یکپارچگی سازمانی ، مدیریت دانش ، پذیرش فناوری ، توسعه چابک ، داده های بزرگ ، امنیت اطلاعات ، معماری سازمانی