حسابرسی در عصر تحولات فناورانه و انتظارات فزاینده: کیفیت، استقلال و اطمینان بخشی در بازارهای سرمایه

حسابرسی به عنوان ابزاری راهبردی برای افزایش شفافیت، اعتمادآفرینی و کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، در عصر تحولات فناورانه و افزایش انتظارات ذی نفعان نقشی حیاتی در ثبات نظام اقتصادی ایفا می کند. این مقاله با هدف کالبدشکافی ابعاد نظری و عملی حسابرسی در فضای نوین، به صورت جامع مبانی کلاسیک و مفاهیم نوظهور شامل کیفیت حسابرسی، مدل ریسک حسابرسی، استقلال حسابرس، استانداردهای حسابرسی، کمیته ی حسابرسی، تحلیل داده های بزرگ، هوش مصنوعی، حسابرسی مداوم، بلاکچین، و شکاف انتظارهای حسابرسی را بازبینی کرده و با بهره گیری از داده های تجربی حاصل از مطالعات فراتحلیل و میدانی از جمله پژوهش های دینارو (۱۹۸۱)، فرانسیس (۲۰۱۱)، کوهن، کریشنامورتی و رایت (۲۰۱۰)، مور و همکاران (۲۰۰۶)، پاور (۱۹۹۷)، اپلبام، کوگان و واسارهلی (۲۰۱۷)، کوکینا و داونپورت (۲۰۱۷)، اکلس، یوانو و سرافیم (۲۰۱۴)، ساماحا، خلیف و حسینی (۲۰۱۵) و کاستینگ و لوئبکه (۱۹۸۳)، نشان می دهد که موسسات بزرگ حسابرسی با ۴۲ درصد تجدید ارائه ی کمتر، کیفیت بالاتری دارند و تحلیل داده های بزرگ، پوشش آزمون ها را از ۵ درصد به ۱۰۰ درصد افزایش داده و تحریف های کشف نشده را ۳۸ درصد کاهش می دهد. یافته ها حاکی از آن است که شکاف انتظارها همچنان عمیق است (۷۲ درصد سرمایه گذاران حسابرس را مسئول کشف کامل تقلب می دانند) و وابستگی اقتصادی بالای ۳۰ درصد درآمد به یک صاحبکار، استقلال قضاوت را تضعیف می کند. مقاله با ارائه ی پیشنهادهایی در چهار سطح تئوریک، پژوهشی، عملی و سیاست گذاری از جمله توسعه ی نظریه ی کیفیت حسابرسی پویا-فناورانه، طراحی مطالعات طولی، و تشکیل رصدخانه ی ملی کیفیت حسابرسی، به کار خود پایان می دهد.

کلیدواژه ها:

حسابرسی ، کیفیت حسابرسی ، استقلال حسابرس ، تحلیل داده های بزرگ ، هوش مصنوعی ، کمیته حسابرسی ، شکاف انتظارها ، حسابرسی مداوم