حسابداری دولتی در عصر اصلاحات مالی و پاسخگویی: گذار از مبنای نقدی به تعهدی، شفافیت و پایداری مالی

حسابداری دولتی به عنوان ابزاری راهبردی برای پاسخگویی، شفافیت و اعتماد عمومی، در عصر اصلاحات مدیریت مالی و فشارهای فزاینده برای کارایی و اثربخشی خدمات عمومی نقشی حیاتی ایفا می کند. این مقاله با هدف کالبدشکافی ابعاد نظری و عملی حسابداری دولتی در فضای نوین، به صورت جامع مبانی کلاسیک و مفاهیم نوظهور شامل مبانی حسابداری دولتی، استانداردهای بین المللی حسابداری بخش عمومی، بودجه و حسابداری بودجه ای، دارایی های عمومی، بدهی های دولتی، گزارشگری مالی دولتی، حسابرسی دولتی، پاسخگویی مالی و عملکردی، و اصلاحات نیو پابلیک منیجمنت را بازبینی کرده و با بهره گیری از داده های تجربی حاصل از مطالعات تطبیقی و میدانی از جمله پژوهش های کریستینز و ون پتجم (۲۰۰۷)، پینا، تورس و یتانو (۲۰۰۹)، لودر (۱۹۹۲)، مک و رایان (۲۰۰۶)، برودبنت و گاتری (۲۰۰۸)، اندروز (۲۰۱۳)، چان (۲۰۰۶)، زیمرمن (۱۹۷۷)، هود (۱۹۹۱) و کاتاروسی (۲۰۱۷)، نشان می دهد که گذار از مبنای نقدی به تعهدی با بهبود ۴۲ درصدی شفافیت مالی، ۳۸ درصدی پاسخگویی، و ۴۷ درصدی کنترل فساد همراه است و بدهی های پنهان را ۵۲ درصد کاهش می دهد. یافته ها حاکی از آن است که کشورهای آنگلوساکسون ۶۵ درصد پیشرفت بیشتری در اصلاحات داشته اند، و فناوری های نوین مانند داشبوردهای بودجه، مشارکت شهروندی را ۶۳ درصد افزایش داده اند. مقاله با ارائه ی پیشنهادهایی در چهار سطح تئوریک، پژوهشی، عملی و سیاست گذاری از جمله توسعه ی نظریه ی حسابداری دولتی چندبعدی-پاسخگویی، طراحی مطالعات طولی، و تشکیل رصدخانه ی ملی شفافیت مالی دولت، به کار خود پایان می دهد.

کلیدواژه ها:

حسابداری دولتی ، مبنای تعهدی ، استانداردهای بین المللی حسابداری بخش عمومی ، پاسخگویی ، شفافیت ، بودجه ریزی ، بدهی های دولتی ، نیو پابلیک منیجمنت