اقتصاد سلامت و آموزش: پیوندهای دوسویه، هم افزایی سرمایه ی انسانی و سیاست های یکپارچه در چرخه ی زندگی

پژوهش حاضر با رویکردی جامع و میان رشته ای به تحلیل پیوندهای عمیق و دوسویه میان اقتصاد سلامت و اقتصاد آموزش پرداخته و نشان داده است که این دو حوزه نه مستقل، بلکه به شدت در هم تنیده و تقویت کننده ی یکدیگر هستند. مرور نظام مند پیشینه نشان داد که مدل سرمایه ی سلامت گروسمن چارچوب نظری قدرتمندی برای درک این پیوندها فراهم می کند و مطالعات تجربی، ماهیت علی بسیاری از این روابط را تایید کرده اند. یافته های نظری و تجربی حاکی از آن است که آموزش با افزایش کارایی تولید سلامت و کاهش نرخ ترجیح زمانی، سلامت را بهبود می بخشد و سلامت بهتر در کودکی، ظرفیت یادگیری را افزایش داده و نتایج تحصیلی را ارتقا می دهد. این رابطه ی دوسویه، حلقه های بازخورد مثبت ایجاد می کند که می توانند نابرابری های اولیه را تشدید نمایند. سرمایه گذاری زودهنگام در سلامت و آموزش کودکان، بالاترین نرخ بازده را دارد و آموزش مادران به عنوان مهم ترین عامل تعیین کننده ی سلامت کودکان، نقش تعدیل کننده ی قوی در انتقال بین نسلی ایفا می کند. همچنین، شوک هایی مانند همه گیری کووید-۱۹ می توانند سرمایه ی انسانی را تخریب و شکاف ها را تشدید کنند. نتیجه گیری نهایی آنکه سیاست هایی که به طور یکپارچه سلامت و آموزش را هدف قرار دهند، بسیار موثرتر از سیاست های جداگانه عمل می کنند. پیشنهادهای این پژوهش در سه سطح سیاستی و اجرایی (مداخلات زودهنگام یکپارچه، برنامه های سلامت مدارس، کاهش شکاف پساکرونا، آموزش دختران، سواد سلامت، نظام های تاب آور)، تئوریک و روش شناختی (مدل های پویا، شاخص های ترکیبی، روش های علیت سنجی، داده های بزرگ)، و پژوهشی آتی (مطالعات طولی، آزمایش های میدانی، مطالعه تطبیقی، مکانیسم های علی، اثرات کووید-۱۹، پژوهش های بین رشته ای) ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد سلامت ، اقتصاد آموزش ، سرمایه انسانی ، مدل گروسمن ، نابرابری سلامت ، انتقال بین نسلی ، مداخله زودهنگام ، آموزش مادران