مدیریت فناوری اطلاعات در عصر تحول دیجیتال: هم راستایی راهبردی، حکمرانی اثربخش و پذیرش فناوری های نوظهور

مدیریت فناوری اطلاعات به عنوان موتور محرک استراتژی، نوآوری و مزیت رقابتی در اقتصاد دیجیتال، دستخوش تحولات بنیادین ناشی از فناوری هایی چون رایانش ابری، داده های بزرگ، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و بلاکچین شده است. این مقاله با هدف کالبدشکافی ابعاد نظری و عملی مدیریت فناوری اطلاعات در فضای نوین، به صورت جامع مبانی کلاسیک و مفاهیم نوظهور شامل هم راستایی استراتژیک، حکمرانی فناوری اطلاعات، تحول دیجیتال، رایانش ابری، داده های بزرگ، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، امنیت اطلاعات و روش های چابک را بازبینی کرده و با بهره گیری از داده های تجربی حاصل از مطالعات فراتحلیل و میدانی از جمله پژوهش های چان، هاف و بارکلی (۲۰۰۷)، ویل و راس (۲۰۰۴)، وسترمن، بونه و مک آفی (۲۰۱۴)، ملی و گرنس (۲۰۱۱)، چن، مائو و لیو (۲۰۱۴)، بریجولفسون و مک آفی (۲۰۱۷)، گوبی و همکاران (۲۰۱۳)، گوردون، لوب و لوسی شین (۲۰۰۳)، ریگبی، ساترلند و تاکوچی (۲۰۱۶) و کین و همکاران (۲۰۱۵)، نشان می دهد که هم راستایی کامل با بهبود ۳۶ درصدی بازده سرمایه گذاری، حکمرانی قوی با افزایش ۴۲ درصدی سودآوری، و تحول دیجیتال بالغ با رشد ۴۸ درصدی سودآوری همراه است. یافته ها حاکی از آن است که سطح بهینه ی سرمایه گذاری در امنیت اطلاعات بین ۴ تا ۶ درصد بودجه فناوری اطلاعات است و روش های چابک موفقیت پروژه را ۳۱ درصد افزایش می دهند. مقاله با ارائه ی پیشنهادهایی در چهار سطح تئوریک، پژوهشی، عملی و سیاست گذاری از جمله توسعه ی نظریه ی هم راستایی پویا، طراحی مطالعات طولی، و تشکیل کنسرسیوم ملی مدیریت فناوری اطلاعات، به کار خود پایان می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت فناوری اطلاعات ، هم راستایی استراتژیک ، حکمرانی فناوری اطلاعات ، تحول دیجیتال ، رایانش ابری ، داده های بزرگ ، امنیت سایبری ، روش های چابک