کسب وکارهای نوپا (استارتاپ ها): از متدولوژی ناب و شتاب دهنده ها تا سرمایه گذاری خطرپذیر و چالش های هوش مصنوعی و بلاک چین

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MSAET01_026

تاریخ نمایه سازی: 30 خرداد 1405

چکیده مقاله:

کسب وکارهای نوپا (استارتاپ ها) به عنوان موتورهای نوآوری و خلق ارزش اقتصادی، در عین داشتن پتانسیل رشد نمایی و بازده بالا، با نرخ شکست بیش از ۹۰ درصد و میانگین عمر کمتر از ۳ سال مواجه هستند. این مقاله با هدف ارائه ی تصویری جامع از چالش ها، فرصت ها و عوامل موفقیت استارتاپ ها، ابتدا به مرور پیشینه ی پژوهش از مفاهیم متدولوژی ناب (Ries, ۲۰۱۱) و کشف مشتری (Blank, ۲۰۰۵) تا شتاب دهنده ها و سرمایه گذاری خطرپذیر می پردازد. در بخش داده ها و آنالیزها، یافته های تجربی معتبر نشان می دهند که مهم ترین علل شکست عبارتند از: فقدان تطابق محصول-بازار (۳۴ درصد)، نقدینگی ناکافی (۲۲ درصد)، تیم نامناسب (۱۸ درصد)، رقابت شدید (۱۴ درصد)، و شتاب دهی زودهنگام (۷۴ درصد از استارتاپ های در حال رشد). پذیرش در شتاب دهنده های منتخب شانس بقای استارتاپ را ۳۲ درصد و احتمال جذب سرمایه سری A را ۲.۵ برابر افزایش می دهد. دریافت سرمایه خطرپذیر (VC) احتمال خروج موفق را ۳۰ درصد و نرخ رشد اشتغال را ۵۰ درصد افزایش می دهد. همه گیری کووید-۱۹ باعث کاهش ۴۵ درصدی درآمد استارتاپ های مرحله اولیه شد، اما هم زمان رکورد ۵.۲ میلیون کسب وکار جدید (افزایش ۵۵ درصدی) را در ایالات متحده رقم زد. استارتاپ های هوش مصنوعی با سرمایه جذب شده ۳ برابر میانگین و نرخ شکست ۷۵ درصد در ۵ سال اول، و استارتاپ های بلاک چین (web۳) با نرخ شکست ۷۰ درصد و خسارت هک و کلاهبرداری ۲.۵ میلیارد دلاری (۲۰۲۳) مواجه هستند. نابرابری جنسیتی همچنان پابرجاست: استارتاپ های با بنیان گذار زن ۵۰ درصد کمتر سرمایه جذب می کنند اما نرخ بازگشت داخلی (IRR) ۲۵ درصد بالاتری دارند. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت ایجاد و تقویت بوم سامانه های استارتاپی محلی با رویکرد تخصصی، کاهش موانع اداری و قانونی، هدف گیری شکاف های سرمایه و نابرابری های جنسیتی با سهمیه ها و برنامه های اختصاصی، گسترش شتاب دهنده های منتخب با دسترسی عادلانه، طراحی برنامه های شتاب دهنده تخصصی و مبتنی بر مرحله، ایجاد شبکه منتورینگ رسمی با شاخص های عملکرد شفاف، توسعه و تنوع بخشی به منابع تامین مالی (سرمایه فرشته، سرمایه گذاری جمعی، VC، CVC)، بهبود فرآیند ارزیابی با داده های بزرگ و هوش مصنوعی، حمایت از استارتاپ ها در دوران کاهش سرمایه گذاری، و آموزش متدولوژی ناب در دانشگاه ها و مراکز کارآفرینی تاکید دارد. پیشنهادها در شش سطح استراتژیک-سیاستی (بوم سامانه محلی، کاهش موانع، هدف گیری نابرابری ها)، شتاب دهنده و منتورینگ (گسترش دسترسی عادلانه، برنامه های تخصصی، شبکه منتورینگ رسمی)، سرمایه گذاری و تامین مالی (تنوع منابع، ارزیابی با هوش مصنوعی، حمایت در دوران رکود)، آموزشی و توانمندسازی (آموزش متدولوژی ناب، مهارت های مکمل، فرهنگ پذیرش شکست)، استارتاپ های فناورانه (چارچوب نظارتی شفاف، زیرساخت اخلاقی و امنیتی، حمایت از استارتاپ های با تاثیر اجتماعی بالا) و پژوهشی-آینده پژوه (مدل سازی پیش بینی شکست با یادگیری ماشین، مطالعات طولی شتاب دهنده ها، پژوهش تطبیقی بین فرهنگی، تاثیر هوش مصنوعی مولد، استارتاپ های اجتماعی و پایدار) دسته بندی می شوند. استارتاپ ها قلب اقتصاد نوآور هستند و سرمایه گذاری در آنها، سرمایه گذاری در آینده است.

نویسندگان

علیرضا محمودی فرد

دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران

سید محمدرضا حسینی علی آباد

استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی