تاب آوری کودکان در شرایط بحرانی خانواده: با تاکید بر نظریه دلبستگی و سیستم های خانواده

خانواده به عنوان نخستین کانون رشد، همواره در معرض چالش هایی نظیر طلاق، فشارهای اقتصادی و بیماری هاست که می تواند تعادل روانی کودکان را به خطر بیندازد. در این راستا، مقاله حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه کیفیت پیوند عاطفی کودک با مراقب و دینامیک های ساختاری خانواده، می توانند به عنوان عوامل محافظتی عمل کرده و کودک را در برابر آسیب پذیری مصون دارند. نتایج این واکاوی نشان می دهد که دلبستگی ایمن با ایجاد پایگاه امن روانی و تقویت مهارت های تنظیم هیجان، زیربنای اعتماد به نفس و امید در کودک را شکل می دهد. همزمان، سیستم های خانواده با ویژگی هایی همچون انعطاف پذیری، انسجام و مرزهای سالم، بستری را فراهم می آورند که در آن فشارهای ناشی از بحران به صورت جمعی مدیریت شده و از انزوای کودک جلوگیری می شود. همچنین، نقش ارزش های فرهنگی و دینی-ملی به عنوان نیرویی معناساز و حمایتی در تقویت تاب آوری مورد تاکید قرار گرفته است. در نهایت، استدلال می شود که تاب آوری کودک حاصل هم افزایی امنیت عاطفی درونی، کارکرد سالم سیستم خانواده و سرمایه های فرهنگی است و مداخلات موثر نیازمند نگاهی جامع به تمامی این ابعاد می باشند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، خانواده ، دلبستگی ، کودکان