طراحی و ارزیابی یک الگوی آموزش تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی در مدارس متوسطه

توسعه شتابان فناوری های نوین و ورود سیستم های هوشمند به عرصه تعلیم و تربیت، پارادایم های سنتی آموزش را با دگرگونی های ساختاری مواجه کرده است. در این میان، مدارس متوسطه به دلیل مواجهه با دانش آموزانی در سنین حساس رشد شناختی و نیاز به آمادگی برای ورود به آموزش عالی یا بازار کار، نیازمند رویکردهای منعطف تر و شخصی سازی شده تری هستند که بتواند به تفاوت های فردی پاسخ دهد. هدف اصلی این مقاله مروری، تبیین ابعاد، طراحی و ارزیابی یک الگوی جامع آموزش تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی در مدارس متوسطه است که بر اساس تحلیل داده های پیشین پدید آمده است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی و مرور سیستماتیک منابع، اسناد و ادبیات نظری مرتبط در سال های اخیر بوده است که طی آن مکانیسم های اثرگذاری الگوریتم های هوشمند بر فرآیند یاددهی یادگیری تحلیل شده اند. یافته های حاصل از این کنکاش تجربی و نظری نشان می دهد که به کارگیری سیستم های تطبیقی هوشمند از طریق تحلیل بلادرنگ داده های رفتاری یادگیرندگان، می تواند مسیرهای یادگیری پویایی را خلق کند که به طور همزمان منجر به ارتقای انگیزه درونی، پیشرفت تحصیلی و غنی سازی تجارب آموزشی می گردد. علاوه بر این، ارزیابی الگوهای موجود تاکید می کند که تلفیق هوش مصنوعی با شبیه سازی های آموزشی نه تنها بار شناختی زائد را کاهش می دهد، بلکه بستری متمایز برای پرورش تفکر انتقادی و خلاقیت فراگیران فراهم می سازد. در نهایت، نتیجه گیری می شود که طراحی استراتژیک این الگوها مشروط به بازتعریف نقش معلمان به عنوان تسهیل گران هوشمند و هماهنگی با زیرساخت های فناوری است که ماموریت کلان آموزش نوین را در افق پیش رو تضمین می نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش تطبیقی ، هوش مصنوعی ، مدارس متوسطه ، شخصی سازی یادگیری ، ارزیابی الگو.