واکاوی تجارب زیسته دبیران از کاربست فناوری برای آموزش جغرافیا در مدارس متوسطه شهر زابل

هدف اصلی این پژوهش، واکاوی عمیق تجارب زیسته دبیران جغرافیا از کاربست فناوری های نوین در فرایند یاددهی-یادگیری در مدارس متوسطه شهر زابل است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با بهره گیری از روش تحلیل مضمون انجام شده است. مشارکت کنندگان پژوهش شامل دبیران جغرافیای شاغل در مدارس متوسطه بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. جهت تبیین اعتبار و روایی یافته ها، از استراتژی های بازبینی مکرر داده ها، مقایسه مستمر کدها و تطبیق یافته ها با نظرات مصاحبه کنندگان استفاده شد. تحلیل داده ها منجر به شناسایی سه محور اصلی گردید: نخست، مزایا و فرصت ها:که شامل مضامینی همچون برقراری پیوند میان مفاهیم انتزاعی و واقعیت های جغرافیایی، تسهیل یادگیری معنادار، افزایش تعامل در کلاس و تداوم آموزش در شرایط بحرانی بود. دوم، چالش ها و موانع پیش رو: که در قالب مضامینی نظیر فرسودگی و نقص فنی دستگاه ها، فقدان زیرساخت های سخت افزاری و نرم افزاری استاندارد در مدارس و محدودیت های زمانی و بودجه ای شناسایی شدند. سوم، راهکارهای بهبود وضعیت: که بر مضامینی چون ضرورت برگزاری کارگاه های عملی برای نرم افزارهای تخصصی جغرافیا (نظیر GIS)، ارتقای سواد دیجیتال معلمان و لزوم حمایت های مالی و اداری نهادهای بالادستی تاکید داشت. نتایج کلی پژوهش نشان می دهد که علیرغم نگرش مثبت دبیران به نقش تحول آفرین فناوری، وجود شکاف زیرساختی و ضعف در آموزش های تخصصی، مانع از تحقق کامل اهداف آموزشی شده است. در نهایت، پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی با تمرکز بر تجهیز مدارس و توانمندسازی مهارتی معلمان، بستر را برای گذار از آموزش سنتی به آموزش هوشمند فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

آموزش جغرافیا ، تجارب زیسته دبیران ، شهر زابل ، کاربست فناوری.