بررسی کیفیت زندگی تحصیلی بر اساس خود شفقت ورزی و هوش هیجانی در دانشجویان

هدف این پژوهش بررسی رابطه خودشفقت ورزی و هوش هیجانی با کیفیت زندگی تحصیلی در میان دانشجویان بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل ۹۵ نفر از دانشجویان مشهد بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی بار- اون (۱۹۹۷)، پرسشنامه کیفیت زندگی تحصیلی اینلی و بورک (۱۹۹۲) و پرسشنامه خودشفقت ورزی نف (۲۰۰۳) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه و به کمک نرم افزارSPSS-۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین خودشفقت ورزی و کیفیت زندگی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری در حد ضعیف تا متوسط وجود دارد. همچنین، هوش هیجانی با کیفیت زندگی تحصیلی رابطه مثبت و قوی تری نشان داد و بین خودشفقت ورزی و هوش هیجانی نیز رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد. بر اساس نتایج رگرسیون چندگانه، تنها هوش هیجانی به عنوان پیش بین معنادار کیفیت زندگی تحصیلی عمل کرد و توانست حدود ۳۲ درصد از واریانس کیفیت زندگی تحصیلی را تبیین نماید؛ در حالی که خودشفقت ورزی نقش پیش بین معناداری نداشت. این یافته ها اهمیت تقویت هوش هیجانی را در بهبود کیفیت زندگی تحصیلی دانشجویان نشان می دهد و انجام پژوهش های بیشتر در نمونه های گسترده تر را ضروری می سازد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی تحصیلی ، خودشفقت ورزی ، هوش هیجانی ، دانشجویان