اثربخشی آموزش مثبت گرایی اسلامی بر تنظیم هیجان در دختران بی سرپرست

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مثبت گرایی اسلامی بر تنظیم هیجان در دختران بی سرپرست بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دختران بی سرپرست بهزیستی شهر نایین در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس و داوطلبانه و براساس نمره پرسشنامه تنظیم هیجان (گروس و جان، ۲۰۰۳) در پیش آزمون، ۳۰ نفر که دارای ملاک های ورود و خروج بودند، نمونه آماری را تشکیل دادند. این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه گزینش شدند که گروه آزمایش، ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش مثبت گرایی اسلامی را دریافت کرد و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. به منظور تحلیل داده های این پژوهش از تحلیل کوواریانس و برای تسریع در نتایج حاصله نیز از نرم افزار spss-۲۲ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد آموزش مثبت گرایی اسلامی به طور معناداری منجر به افزایش تنظیم هیجان در دختران بی سرپرست می شود (۰۱/۰p<). در نتیجه می توان از تکنیک های آموزش مثبت گرایی اسلامی جهت افزایش تنظیم هیجانی در دختران بی سرپرست استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت گرایی اسلامی ، آشفتگی روانی ، دختران بی سرپرست