سیستم های کنترل پایداری: پل ارتباطی سرمایه فکری سبز و عملکرد زیست محیطی

امروزه بنگاه های اقتصادی تحت فشار فزاینده ای برای بهبود عملکرد زیست محیطی قرار دارند. سرمایه فکری سبز به عنوان مجموع دانش و روابط و ساختارهای زیست محور سازمانی ظرفیت بالقوه ای برای ارتقاء این عملکرد فراهم می کند؛ اما آیا این سرمایه به تنهایی کافی است؟ پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری سیستم های کنترل پایداری در تبدیل سرمایه فکری سبز به عملکرد زیست محیطی انجام شده است. این پژوهش توصیفی-پیمایشی از نمونه ای شامل ۹۶ نفر از مدیران و متخصصان شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران تشکیل شده است و به دلیل تاریخی بودن و واقعی بودن داده ها یک پژوهش نیمه تجربی و پس رویدادی می باشد. یافته ها نشان داد که سیستم کنترل پایداری نقش میانجی کامل در رابطه با سرمایه رابطه ای سبز و سرمایه ساختاری سبز با عملکرد زیست محیطی ایفا می کند. همچنین این سیستم ها اثر مستقیم مثبت و معناداری بر عملکرد زیست محیطی دارند. این نتایج تاکید می کنند که سرمایه فکری سبز تنها از طریق سازوکارهای کنترل پایداری به عملکرد زیست محیطی قابل تبدیل است.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری سبز ، سیستم های کنترل پایداری ، عملکرد زیست محیطی ، میانجی گری کامل