مروری بر روشهای نوین ذخیره انجماد و استفاده از رقیق کننده های اسپرم: مکانیسم، چالش ها و چشم انداز

تولید مثل برای همه موجودات زنده اساسی است زیرا ادامه حیات یک گونه و بهبود اقتصاد در دامپروری را تضمین می کند. تولید مثل از زمان تاریخ توسعه یافته است و فرآیندهای متنوعی مانند تلقیح مصنوعی و لقاح آزمایشگاهی توسعه یافته اند. رقیق کننده های اسپرم برای محافظت از اسپرم در برابر عوامل مضر مانند شوک انجماد و اسمزی، استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی توسط کریستال های یخ کشف و توسعه داده شدند. رقیق کننده های اسپرم با تثبیت خواص آن از جمله مورفولوژی، اسپرم تحرک و زنده ماندن و یکپارچگی غشاء آکروزوم و DNA اسپرم را حفظ می کنند. بنابراین رقیق کننده های اسپرم باید pH مطلوب، آدنوزین تری فسفات، شوک ضد انجماد و فعالیت آنتی اکسیدانی را برای بهبود کیفیت اسپرم برای لقاح فراهم کنند. از این رو این بررسی داده های دقیقی در مورد رقیق کننده های مختلف، اسپرم، مکانیسم های نگهدارنده و افزودنی های ضروری برای رقیق کننده های اسپرم در حیوانات مختلف ارائه می دهد. انجماد ابزاری ضروری برای حفظ سلول های اسپرم برای مدیریت حیوانات و اهداف تلقیح مصنوعی است. انجماد با آسیب اسپرم از طریق سطوح مختلف آسیب غشای پلاسما و استرس اکسیداتیو همراه است. نانوذرات اغلب برای دفاع در برابر رادیکال های آزاد و استرس اکسیداتیو ایجاد شده در کل فرآیند انجماد استفاده می شوند. اخیرا نانووزیکول های مصنوعی یا طبیعی شامل لیپوزوم ها و اگزوزوم ها، به ترتیب، قابلیت های احیاکننده ای برای ترمیم اسپرم آسیب دیده در طول فرآیند انجماد و ذوب نشان داده اند. اگزوزوم ها دارای اثر پلی تیروپیک بالقوه هستند زیرا حاوی آنتی اکسیدان ها، لیپید ها و سایر مولکول های زیست فعال تنظیم کننده و ترمیم کننده اسپرم هستند. در این بررسی ما استراتژی های فعلی استفاده از نانوذرات و نانووزیکول ها (لیپوزوم ها و اگزوزوم ها) را برای مقابله با آسیب های انجمادی مرتبط با انجماد مایع منی برجسته می کنیم.

کلیدواژه ها:

رقیق کننده ، اسپرم ، مکانیسم ، چالش ها