تبیین گردشگری خلاق بر اساس تلفیق نظریه سلسله مراتب نیازهای مازلو و نردبان گردشگری پیرس (مطالعه موردی کلان شهر تهران)

این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی نوین برای تبیین گردشگری خلاق در کلان شهر تهران و بر مبنای تلفیق نظریه سلسله مراتب نیازهای مازلو و نردبان گردشگری پیرس انجام شده است. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی طراحی گردید. در بخش کمی داده ها از ۳۸۴ گردشگر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. در بخش کیفی نیز ۱۵ مصاحبه نیمه ساختار یافته با خبرگان و فعالان صنعت گردشگری انجام گرفت و تحلیل مضمون برای استخراج مفاهیم کلیدی به کار رفت. یافته ها نشان داد نیازهای سطوح بالای مازلو (احترام و خودشکوفایی) نقش برجسته ای در شکل گیری تجربه گردشگری خلاق ایفا می کنند، در حالی که نیازهای پایه ای تاثیر مستقیمی نداشتند. همچنین سطح تجربه گردشگر مطابق مدل پیرس، نقش میانجی در تقویت ارتباط میان نیازها و تجربه خلاقانه ایفا نمود. در نهایت مدل تلفیقی پژوهش توانست ۶۲ درصد واریانس تجربه گردشگری خلاق را تبیین کند. این نتایج علاوه بر گسترش مبانی نظری گردشگری خلاق چارچوبی عملی برای توسعه سیاست های فرهنگی و طراحی محصولات خلاقانه در کلان شهر تهران فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

گردشگری خلاق ، نیازهای مازلو ، نردبان گردشگری ، پیرس ، تجربه ، گردشگری ، مدل تلفیقی ، تهران