تحلیل شبکه موانع تحقق گردشگری دسترس پذیر؛ با توجه به افراد دارای محدودیت های جسمی-حرکتی

در سال های اخیر گردشگری به عنوان یکی از حقوق بنیادین شهروندی مورد شناسایی و تاکید قرار گرفته است. با این حال بهره مندی برخی گروه های جمعیتی از این حق به دلیل وجود موانع درونی و بیرونی همچنان با چالش ها و محدودیت هایی همراه است. از جمله این گروه ها افراد دارای معلولیت جسمی حرکتی اند که به دلایل گوناگون در دستیابی به تجربه ای مطلوب از سفر با موانع و چالش هایی روبه رو می شوند. شناسایی موانع و چالش های پیش روی این گروه گامی اساسی برای برنامه ریزی و سیاست گذاری موثر در جهت رفع آنها و تحقق دسترس پذیری سفر به شمار می رود. بر همین اساس در پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد کیفی و به کارگیری مصاحبه های نیمه ساختاریافته به ارزیابی عمیق موانع سفر افراد دارای معلولیت جسمی حرکتی پرداخته شده است. داده های گردآوری شده با روش نظریه زمینه ای و از طریق نرم افزار اطلس تی آی تحلیل شده اند. شایان ذکر است که به منظور ارتقاء میزان اطمینان پذیری در تمامی مراحل پژوهش از بازخورد و نظرات داوری بیرونی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که موانع سفر افراد دارای معلولیت جسمی حرکتی را می توان در چهار دسته اصلی، ساختاری، فردی، فرهنگی، اجتماعی و مدیریتی طبقه بندی کرد. بر این اساس ضروری است سیاست گذاران و برنامه ریزان برای اجرای اقداماتی موثر در جهت رفع موانع پیش روی این گروه به این دسته از موانع و ریشه های آنها توجهی ویژه مبذول دارند.

کلیدواژه ها:

گردشگری دسترس پذیر ، معلولیت جسمی حرکتی ، موانع گردشگری ، مصاحبه نیمه ساختاریافته ، تحلیل نظریه زمینه ای