بررسی چالش های حکمرانی و راهکارهای توسعه پایدار در شهرهای نوظهور فاقد زیرساخت های شهری

شهرهای نوظهور فاقد زیرساخت های شهری با رشد سریع، جمعیت گسترش بی برنامه کالبدی و محدودیت منابع طبیعی و مالی با چالش های جدی در حوزه حکمرانی شهری مواجه هستند. فقدان الگوهای کارآمد مدیریتی، ضعف در هماهنگی میان نهادهای اجرایی، و کمبود داده های قابل اتکا برای تصمیم گیری موجب ناپایداری در توسعه و تشدید نابرابری های اجتماعی و زیست محیطی می شود. برای دستیابی به توسعه پایدار در این شهرها، لازم است رویکردی چند سطحی و مبتنی بر مشارکت محلی اتخاذ شود که در آن، شفافیت، پاسخگویی و عدالت فضایی محور قرار گیرد. راهکارهای پیشنهادی شامل استفاده از فناوری های هوشمند شهری برای بهبود کارایی، خدمات، توانمندسازی مدیریت محلی از طریق آموزش و مشارکت مردمی و طراحی سیاست های هماهنگ میان محیط زیست، اقتصاد و زیرساخت های اجتماعی است. در مجموع، حکمرانی موثر در شهرهای نوظهور مستلزم تلفیق بینش بلندمدت توسعه ای با انعطاف پذیری اجرایی و رویکردهای جامع نگر به مدیریت شهری است. روش انجام مطالعه مورد نظر توصیفی از نوع پیمایشی و جزو مطالعات کاربردی می باشد، جامعه آماری تحقیق حاضر مدیران و مشاوران و کارمندان حوزه شهری مشهد می باشد که با استفاده از روش خوشه های طبقه ای چند مرحله ای ۶۰ نفر به عنوان حجم نمونه آماری انتخاب گردید، ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه به صورت ۵ لیکرتی می باشد که در ۳۰ سوال به ارزیابی ابعاد نوآوری های شهری در نظام حکمرانی محلی پرداخته می شود که روایی آن مورد تایید اساتید متخصص و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ ۰/۸۰ برآورد و مورد تایید واقع شد، لازم به ذکر است که تجزیه و تحلیل یافته ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام شد. ماحصل یافته ها نشان داد که ارائه راهکارهایی جهت مدیریت چالش های حکمرانی زیرساختی، مدیریتی، مالی، اجتماعی، زیست محیطی می تواند در راستای توسعه پایدار شهرهای نوظهور فاقد زیرساخت های شهری موثر باشد.

کلیدواژه ها:

شهرهای نوظهور ، زیرساخت های شهری ، حکمرانی محلی ، توسعه پایدار ، کیفیت زندگی