مطالعه تطبیقی سبکهای معماری بومی در روستای کلوگان و تاثیر اقلیم بر شکل گیری آنها

در طی قرون متمادی معماری بومی به عنوان یکی از اصلی ترین نمودهای تعامل انسان با محیط پیرامون خود شناخته شده است. در این نوع معماری عوامل طبیعی، فرهنگی و اقلیمی نقش اساسی در شکل گیری الگوهای فضایی و کالبدی سکونتگاه ها ایفا می کنند. اقلیم به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های موثر در طراحی و ساخت همواره تعیین کننده مصالح، فرم بنا، جهت گیری فضاها و سازماندهی بافت روستاها بوده است. از این رو بررسی ارتباط میان شرایط اقلیمی و ویژگی های معماری بومی می تواند درک عمیق تری از سازگاری انسان با طبیعت و چگونگی پایداری زیست محیطی در سکونتگاه های سنتی فراهم آورد. روستای کلوگان به عنوان نمونهای شاخص از معماری بومی مناطق کوهستانی بیانگر انطباق هوشمندانه ساخت و ساز با اقلیم منطقه است. نتایج پژوهش نشان می دهد که عواملی چون تابش آفتاب، جریان باد، شیب زمین و مصالح محلی در شکل گیری، فرم، جهت گیری و بافت روستا نقش اساسی داشته اند و این هماهنگی موجب پایداری و تداوم بافت شده است. در این تحقیق، تلاش شده تا با تحلیل ویژگی های کالبدی و فضایی معماری بومی تاثیر مستقیم شرایط اقلیمی، انتخاب مصالح، فرم بنا، جهت گیری فضاها و نحوه ی استقرار آنها مورد بررسی قرار گیرد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مشاهدات میدانی، بررسی اسناد و منابع کتابخانه ای است.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، سبک معماری ، شکل گیری ، بافت روستا ، کلوگان ، معماری بومی