تحلیل تاثیر فناوریهای سبز بر کاهش مصرف انرژی در خانه های روستایی افجه

این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر به کارگیری فناوریهای سبز در کاهش مصرف انرژی واحدهای مسکونی روستای افجه انجام شده است. معماری سنتی افجه که بر پایه اصول سازگاری با اقلیم سردسیر کوهستانی شکل گرفته همواره از نور طبیعی، تهویه موثر، ضخامت مناسب دیوارها و مصالح بومی دارای ظرفیت حرارتی بالا به عنوان راهبردهای اصلی ایجاد آسایش حرارتی بهره برده است. با این حال گسترش ساخت و سازهای جدید مبتنی بر مصالح صنعتی و الگوهای غیر منطبق با شرایط اقلیمی موجب افزایش چشمگیر اتلاف انرژی و وابستگی بیشتر به سیستم های گرمایشی شده است. در این مطالعه با انجام تحلیل های میدانی، مدل سازی انرژی ساختمان و بررسی سناریوهای مختلف بهینه سازی، نقش فناوری های سبز از جمله عایق کاری پوسته ساختمان، سیستم های خورشیدی فعال و غیر فعال، پنجره های کم گسیل و بهبود جریان تهویه طبیعی ارزیابی شده است. نتایج نشان می دهد که ادغام این فناوری ها با الگوی معماری بومی می تواند میزان مصرف انرژی سالیانه واحدهای مسکونی را بین ۳۵ تا ۴۵ درصد کاهش دهد. افزون بر این استفاده هماهنگ از فناوری های سبز نه تنها به بهبود عملکرد حرارتی ساختمان ها منجر می شود بلکه موجب حفظ هویت کالبدی روستا، کاهش اثرات زیست محیطی و ارتقای پایداری سکونتگاه های روستایی نیز می گردد. به طور کلی، یافته ها نشان می دهد که ترکیب معماری بومی مبتنی بر اقلیم با فناوری های نوین انرژی، کار راهکاری موثر برای بهبود کیفیت زیست و دستیابی به توسعه روستایی پایدار است.

کلیدواژه ها:

افجه ، انرژی کارآمد ، سکونتگاه های روستایی ، فناوری های سبز ، معماری پایدار