ارائه یک چارچوب برای نقش معماران در دستیابی به توسعه پایدار در مناطق (محلات) با هویت تاریخی فرهنگی شهر

پژوهش حاضر با هدف ارائه یک چارچوب برای نقش معماران در دستیابی به توسعه پایدار در مناطق (محلات) با هویت تاریخی فرهنگی شهر پیرانشهر به نگارش درآمده است. پژوهش برحسب هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت کمی بوده و به روش توصیفی تحلیلی مبتنی بر رویکرد پیمایشی (پرسشنامه محقق ساخته) انجام گرفته است. نتایج پژوهش نشانگر آن است میراث فرهنگی محلات با هویت تاریخی، فرهنگی اصلی ترین پتانسیل برای تحقق توسعه شهری در این مناطق بشمار می آید و معماران با نقش و رویه های حرفه ای خود سنگ بنای این فرآیند توسعه را موجب می شوند. مداخله کالبدی در میان سایر فعالیت ها تاثیرگذارترین بوده و در شاخص های توسعه پایدار نیز شاخص های مشارکت، سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی بالاتر از بقیه قرار گرفته اند. همچنین، رابطه بین نقش معماران و توسعه پایدار محلات با هویت تاریخی فرهنگی معنادار و رابطه مستقیم بوده و ۶۱ درصد تغییرات توسعه پایدار در این محلات حاصل متغیر نقش معماران می باشد. برای اعتبارسنجی این تاثیر یک چارچوب ارزیابی پیشنهاد و بر مداخله معماران در محلات با هویت تاریخی فرهنگی و به صورت موردی در پیرانشهر اعمال گردید که نتایج نشان داده مداخله معماران می تواند از طریق به کارگیری مناسب چارچوب پیشنهادی و گنجاندن فعال میراث معماری در زندگی اجتماعی اقتصادی شهر در قالب احیای کالبدی، اقتصادی و اجتماعی به توسعه پایدار در مناطق قدیمی دست یابد و در این بین اولین اقدام معماران حفاظت کالبدی از میراث همراه با مشارکت عمومی در کنار به کارگیری شاخص های توسعه پایدار می باشد. در مجموع، چارچوب پیشنهادی پژوهش حاضر قابل اجرا بوده و به عنوان یک راهنما و ابزار ارزیابی برای سنجش مداخله معماران، ارزیابی موفقیت توسعه و کاستی های آن عمل کرده و به عنوان یک الگوی کار در محلات قدیمی با هویت به کار گرفته شود. به طور کلی، نتایج حاکی از آن است که معماران با مداخله معماری خود در محلات قدیمی و با هویت با به کارگیری اقدامات حرفه ای نقش بنیادینی در محقق ساختن توسعه پایدار جامعه ایفا کرده و می کنند.

کلیدواژه ها:

معمار ، توسعه پایدار ، مناطق تاریخی - فرهنگی ، هویت ، پیرانشهر