روشهای نوین جهت جمع آوری و دفن کم خطر پسماندهای عفونی و خطرناک بیمارستانی

پسماندهای عفونی و خطرناک بیمارستانی به عنوان زیرمجموعه ای با پیچیدگی بالای فیزیکوشیمیایی و زیست مولکولی به علت بار میکروبی ترکیبات دارویی پایدار، عناصر فلزی سمی و ساختارهای پلیمری مهندسی شده از چالش برانگیزترین انواع زباله های پزشکی زیستی در نظام های مدیریت پسماند محسوب می شوند. هدف از این پژوهش واکاوی ساختاری و تحلیلی روش های نوین جمع آوری و دفن کم خطر این گونه پسماندها در چارچوب داده محور بر اساس شواهد منتشر شده در منابع علمی بین المللی با تمرکز بر جنبه های مهندسی ژنتیکی، ژئوشیمیایی و ترموشیمیایی است. این مطالعه با روش کتابخانه ای و مروری از طریق تحلیل مقالات پژوهشی، گزارش های تخصصی نهادهای بین المللی و مستندات فنی شرکت های فناور در حوزه زیست محیطی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای پیشرفته در جمع آوری نظیر بهره گیری از فناوری سنجش طیفی و هوش مصنوعی در تفکیک لحظه ای اجزای پسماند در کنار طراحی ساختارهای کانتینری چندلایه با پوشش های نانوکامپوزیتی واکنش پذیر موجب کاهش نفوذپذیری ترکیبات سمی و افزایش ایمنی زیستی زنجیره انتقال شده است. در بخش دفن استفاده از لندفیل های مهندسی شده با لایه های زئولیتی و ژئوممبران های واکنش زا همراه با پایش هم زمان پارامترهای ژئوتکنیکی و متاژنومیکی منجر به کاهش تحرک فلزات سنگین، تثبیت زیستی ترکیبات دارویی و مهار نسبی انتقال افقی ژن های مقاومت شده است. از سوی دیگر تحلیل رفتار احتراقی این پسماندها با رویکرد ترمودینامیکی بر ضرورت اعمال دماهای بالا، زمان ماند کنترل شده و سامانه های فیلتراسیون چندمرحله ای در کوره های مدرن جهت جلوگیری از آزادسازی ترکیبات دیوکسینی و فلزات نیمه فرار تاکید دارد. نتیجه گیری نهایی پژوهش نشان می دهد که مفهوم دفن کم خطر این دسته از پسماندها تنها زمانی تحقق می یابد که داده های حاصل از واکنش های زیستی، تحلیل های ساختاری و ریسک محور و فناوری های پیشرفته جمع آوری و ایزولاسیون به صورت یکپارچه در قالب سامانه های واکنش پذیر و پویا طراحی و اجرا شوند.

کلیدواژه ها:

احتراق ، دفن مهندسی شده ، زئوشیمی ، مقاومت میکروبی