بررسی اثرات حفاظتی عصاره گیاه آویشن بر استرس اکسایشی ایجاد شده توسط پپتید بتا آمیلوئید (۲۵-۳۵) در سلول N۲A(neuro-۲A)

بیماری آلزایمر با تجمع پلاک های پپتید بتا آمیلوئید و استرس اکسیداتیو سلول های عصبی مشخص می شود، از این رو، محافظت عصبی با آنتی اکسیدان ها یک رویکرد درمانی امیدوارکننده است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات محافظت کننده عصاره اتانولی گیاه آویشن در برابر سمیت ناشی از بتا آمیلوئید و تاثیر آن بر مارکرهای استرس اکسایشی، بر روی رده سلولی N۲A انجام شد. با استفاده از روش MTT بقای سلولی، میزان مالون دی آلدئید (MDA)، فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و گونه های فعال اکسیژن (ROS) پس از مواجهه با بتا آمیلوئید ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که عصاره تمام آویشن در غلظت های بالاتر از ۱ میکروگرم بر میلی لیتر اثر حفاظتی کاملی داشته و بقای سلولی N۲A را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد؛ همچنین این عصاره باعث کاهش تولید ROS و جبران افت فعالیت GPX ناشی از بتا آمیلوئید می گردد. در نهایت این یافته ها حاکی از آن است که عصاره آویشن با تقویت توان دفاعی آنتی اکسیدانی سلول و پاکسازی گونه های فعال اکسیژن از سلول ها در برابر آسیب های اکسیداتیو که با کاهش پراکسیداسیون لیپیدها مشهود است محافظت می نماید و پتانسیل بالایی به عنوان یک عامل نروپروتکتیو دارد.

کلیدواژه ها:

آلزایمر ، آویشن ، استرس اکسایش ، بتا آمیلوئید ، سلول های N۲A