بررسی یک کاندیدا واکسن نوترکیب حاوی پروتئینهای ایمنی زای StxB و SteD علیه E.coli ۷ و سالمونلا تیفی و بررسی ایمنی زایی آن در حیوان مدل

سالمونلا انتریکا سرووار تیفی Salmonella enterica serovar Typhi به عنوان عامل اتیولوژیک اصلی تب تیفوئید در سطح جهانی شناخته می شود. اشریشیا کلای انتروهموراژیک (EHEC) به ویژه سروتیپ ۱۵۷:۷ به عنوان یک پاتوژن گرم منفی از خانواده انتروباکتریاسه به دلیل توانایی بکارگیری سریع دستگاه گوارش انسان و ایجاد اسهال حاد خونی از اهمیت بالایی برخوردار است. طراحی نانوواکسن های ترکیبی چندظرفیتی که قادر به هدف قرار دادن همزمان فاکتورهای ویرولانس کلیدی هر دو پاتوژن باشند می تواند امکان ایجاد ایمنی محافظتی پایدار و همه گروه سنی را فراهم نماید. در این تحقیق از هر باکتری اشرشیای کلای و سالمونلا تیفی به ترتیب آنتی ژن ها SteD و Stx۲B که در ایجاد مسمومیت و یا مقابله با سیستم ایمنی نقش دارند، انتخاب شد. این دو آنتی ژن به صورت تزریقی به همراه ادجوانت های کامل و ناقص و خوراکی به صورت نانوپارتیکل های کیتوزان حاوی هر دو آنتی ژن به شیوه Prime Boost به موش ها نژاد BALB/C تجویز گردید. تیتر بالای آنتی بادی IgG سرمی، در همه گروه ها تایید شد، سپس در سه دز برابری و دو برابری و سه برابری در کشنده باکتری ها به موش ها ایمن شده داده می شود تا میزان اثرگذاری واکسن ها در هر گروه تعیین شود. برای بررسی میزان اثرگذاری آنتی ژن Stx۲B در مقابله با باکتری: ۱۵۷ E.coli، پس از کشت عصاره مدفوعی روند کاهشی تعداد کلنی های باکتری مزبور بر روی محیط کشت اختصاصی در طول دو هفته مشاهده شد. برای بررسی میزان اثرگذاری آنتی ژن SteD در مقابله با باکتری Salmonella Typhi به مدت ۴ روز میزان زنده مانی موش ها مورد ارزیابی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهند که واکسیناسیون چندگانه با پروتئین های نوترکیب SteD و Stx۲B، می تواند با ایجاد پاسخ های ایمنی مطلوب، موش ها را در برابر دو باکتری مذکور حفاظت کنند و این یکی از جنبه های مفید این تحقیق می باشد.

کلیدواژه ها:

اشریشیا کلی انتروهموراژیک ، سالمونلا تیفی ، واکسن ها کوکتیل ، نانوواکسن ها ، ایمنی زایی