عصاره میخک در درمان زخم های مزمن دیابتی

زخم های مزمن دیابتی به عنوان یکی از جدی ترین عوارض بیماری دیابت با اختلال در فرآیندهای التهابی، آنژیوژنز و بازسازی ماتریکس خارج سلولی مشخص می شوند. در سال های اخیر توجه به ترکیبات طبیعی با خواص چندوجهی درمانی افزایش یافته است. عصاره میخک (Syzygium aromaticum) به دلیل غنای ترکیبات فنولی به ویژه اوژنول (تا ۹۰-۸۵)، بتا-کاریوفیلن و استیل اوژنول دارای پتانسیل قابل توجهی در تسریع ترمیم زخم های دیابتی است. مطالعات نشان می دهند که مکانیسم های عمل این عصاره شامل فعالیت ضدالتهاب قوی از طریق مهار مسیرهای NF-KB و COX-، خاصیت آنتی اکسیدانی قدرتمند خنثی سازی رادیکال های آزاد و کاهش استرس اکسیداتیو، اثر ضد میکروبی گسترده علیه پاتوژن های شایع زخم مانند استافیلوکوک اورئوس و سودوموناس آئروژینوزا و تحریک سنتز کلاژن از طریق افزایش بیان فاکتورهای رشد مانند TGF-B و VEGF می باشد. این مقاله مروری به بررسی سیستماتیک شواهد آزمایشگاهی پیش بالینی و بالینی موجود می پردازد و بر سینرژی بین ترکیبات فعال میخک و فرآیندهای ترمیم زخم تاکید دارد. همچنین چالش های فرمولاسیون مانند پایداری و نفوذ پوستی و راهکارهای نوین مانند استفاده از سیستم های نانو حامل برای افزایش زیست فراهمی و رهایش کنترل شده مورد بحث قرار می گیرند. با وجود نتایج امیدوارکننده نیاز به کارآزمایی های بالینی گسترده تر و استانداردسازی عصاره برای تبدیل این درمان گیاهی به یک گزینه کمکی موثر در مدیریت زخم های دیابتی احساس می شود.

کلیدواژه ها:

زخم ، ترمیم زخم ، عصاره میخک ، زخم دیابتی ، اوژنول ، آنتی باکتریال ، زخم مزمن