شناسایی تقلب در گزارشگری مالی با استفاده از سازه های کنترل داخلی و کیفیت اطلاعات داخلی

هدف از تحقیق حاضر شناسایی تقلب در گزارشگری مالی با استفاده از سازه های کنترل داخلی و کیفیت اطلاعات داخلی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش توصیفی- همبستگی بوده و بر داده های کمی ثانویه مبتنی است. جامعه آماری پژوهش شامل شرکت های بورسی طی یک دوره زمانی معین بوده که نمونه ای متشکل از ۱۶۸ شرکت با استفاده از روش حذف سیستماتیک انتخاب شده است. داده های مورد نیاز از صورت های مالی حسابرسی شده، یادداشت های توضیحی و گزارش های حسابرسی استخراج گردید. شناسایی تقلب در گزارشگری مالی به عنوان متغیر وابسته با استفاده از مدل بنیش اندازه گیری شد و سازه های کنترل داخلی، کیفیت اطلاعات داخلی و ویژگی های مرتبط با حسابرسی به عنوان متغیرهای مستقل مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل های رگرسیون چند متغیره استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین سازه های کنترل داخلی و شناسایی تقلب در گزارشگری مالی رابطه منفی و معناداری وجود دارد، همچنین کیفیت اطلاعات داخلی تاثیر منفی و معناداری بر شناسایی تقلب داشته و افزایش کیفیت اطلاعات موجب کاهش احتمال وقوع تقلب می شود. افزون بر این ویژگی های مرتبط با حسابرسی از جمله نوع اظهار نظر حسابرس و تغییر حسابرس نقش معناداری در شناسایی تقلب ایفا می کنند. به طور کلی یافته های پژوهش بر اهمیت تقویت نظام کنترل های داخلی و ارتقای کیفیت اطلاعات داخلی در پیشگیری و شناسایی به موقع تقلب در گزارشگری مالی تاکید دارد و می تواند مبنایی مناسب برای تصمیم گیری مدیران، حسابرسان و نهادهای ناظر فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تقلب ، گزارشگری مالی ، کنترل داخلی ، کیفیت اطلاعات داخلی