اثربخشی آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر مدل لینهان بر خود تفسیری و سبک زندگی در دانشجویان با نشانگان اختلال اضطراب فراگیر

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر مدل لینهان بر خود تفسیری و سبک زندگی در دانشجویان با نشانگان اختلال اضطراب فراگیر بود. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های آزاد اسلامی در اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برنامه آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر مدل لینهان را دریافت کرد اما شرکت کننده های گروه کنترل در این برنامه شرکت نداشتند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب فراگیر (۷-GAD اسپیتزر (۲۰۰۶)، پرسشنامه خود تفسیری (SCS؛ هاردین (۲۰۰۴)، پرسشنامه سبک زندگی (BASIS-A، کرن (۱۹۹۳)) بود. داده ها به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و با استفاده از نسخه ۲۷ نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش تنظیم هیجان به طور معناداری بر نمره کلی سبک زندگی و مولفه نیاز به تایید تاثیر داشته است (P<۰.۰۵) با این حال بر سایر مولفه های سبک زندگی مانند تعلق، علاقه، مسئولیت پذیری، سخت گیری، مستحق بودن، مورد علاقه همه بودن، کوشش برای رسیدن به کمال و ملایمت اثر معناداری نداشته است (P>۰.۰۵). همچنین این مداخله نتوانسته است به بهبود معنادار خود تفسیری منجر گردد (P>۰.۰۵). لذا، نتایج بیانگر آن است که آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر مدل لینهان در بهبود سبک زندگی و در نتیجه بر ارتقاء سلامت روان دانشجویان مبتلا به اضطراب فراگیر اثر داشت.

کلیدواژه ها:

اضطراب فراگیر ، تنظیم ، هیجان ، خود تفسیری ، دانشجویان ، سبک زندگی