تجربه زیسته زنان مبتلا به بیماری آندومتریوز در شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر بررسی تجربه زیسته زنان مبتلا به بیماری آندومتریوز در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۴ بود. روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناختی تفسیری بود. داده های پژوهش با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته جمع آوری شد. جمعیت مورد مطالعه زنان مبتلا به بیماری آندومتریوز در شهر اصفهان مراجعه کننده به بیمارستان شهید بهشتی کلینیک ناباروری مطب پزشکان متخصص زنان بود. روش جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود که پس از مصاحبه با ۱۱ زن اشباع نظری حاصل گردید. داده ها با استفاده از روش هفت مرحله ای کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در نتیجه تحلیل داده ها دو کد تبیینی اصلی شامل تجارب بیماری آندومتریوز (کدهای تفسیری بعد شناختی و بعد هیجانی) حاصل شد. بعد شناختی تجربه زنان را از نگاه فرد، خانواده و جامعه و بعد هیجانی تجربه زنان را از احساسات خوشایند و ناخوشایند بیان می کند. نتایج نشان داد که بیماری آندومتریوز تغییراتی در ابعاد فردی، خانوادگی، اجتماعی، اقتصادی و سبک زندگی ایجاد می کند. این بیماری یک فرایند پویاست که چگونگی تجربه و درمان آن نیازمند برنامه ریزی همه جانبه توسط فرد بیمار، خانواده، جامعه و سازمان های مرتبط است تا چالش های پیش روی زنان مبتلا به آندومتریوز شناسایی شده و حمایت های لازم را از زنان و دختران درگیر با این بیماری داشته و در راستای زیستن با کیفیت این گروه فعالیت نمایند.

کلیدواژه ها:

بیماری آندومتریوز ، تجربه زیسته ، مطالعه کیفی ، روش پدیدارشناختی