رابطه تجارب آسیب زای دوران کودکی و بدتنظیمی هیجانی با خستگی شناختی در افراد دارای نشانه های اختلال دوقطبی

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطه تجربه آسیب دوران کودکی و بدتنظیمی هیجانی با خستگی شناختی در افراد دارای نشانه های اختلال دوقطبی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه افراد دارای نشانه های اختلال دوقطبی مراجعه کننده به مراکز توانبخشی بیماران مزمن شهر دزفول بودند با توجه به فرمول پیشنهادی تباچنیک و فیدل (۲۰۱۳) تعداد افراد نمونه ۱۵۰ نفر در نظر گرفته شد که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های خستگی شناختی چالدر و همکاران (۱۹۹۳)، تجربه آسیب دوران کودکی برنستاین و همکاران (۲۰۰۳) و بدتنظیمی هیجانی بوربرگ و همکاران (۲۰۱۶) استفاده شد. تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام شدند. نتایج نشان داد که ۴۵ درصد از تغییرات متغیر ملاک یعنی خستگی شناختی توانست توسط متغیرهای تجارب آسیب زای دوران کودکی و بدتنظیمی هیجانی تبیین شود، همچنین بین تجارب آسیب زای دوران کودکی با ضریب همبستگی ۰.۶۱ و مولفه های آن از جمله سوءاستفاده عاطفی با ضریب همبستگی ۰.۳۹، سوءاستفاده فیزیکی با ضریب همبستگی ۰.۳۳، سوءاستفاده جنسی با ضریب همبستگی ۰.۳۹، غفلت عاطفی با ضریب همبستگی ۰.۳۴ و غفلت جسمی با ضریب همبستگی ۰.۴۷ رابطه مثبت معناداری با خستگی شناختی وجود دارد. نهایتا بین بدتنظیمی هیجانی با ضریب همبستگی ۰.۶۲ و مولفه های آن از جمله کمبود یا فقدان وضوح هیجانی با ضریب همبستگی ۰.۴۴، دشواری در درگیری در رفتارهای معطوف به هدف با ضریب همبستگی ۰.۳۶، دشواری در کنترل رفتارهای تکانشی با ضریب همبستگی ۰.۴۱، دسترسی محدود به راهبردهای تنظیم هیجانی موثر با ضریب همبستگی ۰.۳۵ و پاسخ هیجانی پذیرفته نشده با ضریب همبستگی ۰.۴۴ رابطه مثبت معناداری با خستگی شناختی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تجارب آسیب زای دوران کودکی ، بدتنظیمی هیجانی ، خستگی شناختی ، نشانه های اختلال دوقطبی